Ο ποδοσφαιριστής Γιαν Ντιομαντέ αφιέρωσε επιστολή στην αδελφή του

Ο ποδοσφαιριστής Γιαν Ντιομαντέ αφιέρωσε επιστολή στην αδελφή του

Ο διεθνής ποδοσφαιριστής Γιαν Ντιομαντέ δημοσιοποίησε μία επιστολή αφιερωμένη στην αδικοχαμένη αδελφή του, Ροξάν. Μέσα από το κείμενό του, ο Ιβοριανός αθλητής περιγράφει την προσωπική του διαδρομή, από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια έως την ανάδειξή του στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, τονίζοντας ότι η αδελφή του αποτελούσε πάντα κινητήρια δύναμη, λόγω και μιας υπόσχεσης που της είχε δώσει.

σχετικά άρθρα

Στην επιστολή του, ο Γιαν Ντιομαντέ ανακαλεί μνήμες από την κοινή τους ζωή, τις δυσκολίες και τις στιγμές ευτυχίας, καθώς και την επιδίωξη του ονείρου του να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Υπογραμμίζει ότι από την απώλεια της αδελφής του δεν είναι ο ίδιος και ότι κάθε φορά που αγωνίζεται στο γήπεδο, το κάνει για εκείνη. Επισημαίνει, μάλιστα, ότι στο επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο θα αγωνιστεί προς τιμήν της Ροξάν, με σκοπό να γίνει γνωστό το όνομά της παγκοσμίως.

Ακολουθεί η επιστολή του Γιαν Ντιομαντέ:

«Αγαπημένη μου Ροξάν, Θυμάσαι όταν κάποιος μου είχε αγοράσει μια ψεύτικη φανέλα της Γιουνάιτεντ και έγραψα με μαρκαδόρο το “Ronaldo 7” στην πλάτη; Δεν ξέραμε τι θα πει πλούτος ή φτώχεια. Ξέραμε μόνο τι θα πει ευτυχία. Θυμάσαι τα 25 άτομα που κοιμόμασταν στο ίδιο σπίτι στο Αμπιτζάν; Η μαμά ήθελε να βλέπει τις σειρές της, εμείς θέλαμε ταινίες. Και εγώ πάντα έκανα πως κοιμάμαι για να πάω να δω ποδόσφαιρο σιγανά, μέσα στη νύχτα. Θυμάσαι που με φώναζαν “Ρομπέρτο Κάρλος” επειδή χτυπούσα δυνατά την μπάλα, ενώ εγώ ήμουν θυμωμένος γιατί ήθελα να με λένε σαν τον Κριστιάνο; Θυμάσαι όταν έφυγα μικρός για να κυνηγήσω το όνειρο; Όταν πηγαίναμε στο χωριό και παίρναμε πατάτες για να φάμε; Ήταν δύσκολα, αλλά γελούσαμε. Θυμάσαι τα πρώτα μου παπούτσια; Τα έπαιρνα και κοιμόμουν μαζί τους. Θυμάσαι που μου έλεγες ότι θα γίνω ο καλύτερος, όταν όλοι γελούσαν; Και μετά όλα άλλαξαν. Οι απορρίψεις, τα ταξίδια, η Λεγανές, το όνειρο που έσβηνε και ξαναγεννιόταν. Και μετά το τηλεφώνημα… που μου είπαν ότι έφυγες. Από τότε δεν είμαι ο ίδιος. Δεν νιώθω όπως πριν. Μόνο παίζω. Και κάθε φορά που πατάω στο γήπεδο, είναι για σένα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο θα παίξω για σένα. Για να μάθει όλος ο κόσμος το όνομά σου. Και αν συναντήσω τον Κριστιάνο, θα του πω γεια από σένα. Σου το υπόσχομαι. Ο αδερφός σου, Γιαν»