Ο Αντώνης Μήνου μιλά για το Μουντιάλ του 1994 και τον Μαραντόνα
Αντώνης Μήνου 1994
Ορισμένοι ποδοσφαιρικοί αγώνες διατηρούν τη σημασία τους πέρα από τη λήξη τους, παραμένοντας χαραγμένοι στη μνήμη των φιλάθλων και των πρωταγωνιστών. Ανάμεσά τους συγκαταλέγεται και το τέρμα που σημείωσε ο Ντιέγκο Μαραντόνα πριν από 32 χρόνια, το οποίο κατέληξε στα δίχτυα με τρόπο που δεν άφηνε περιθώρια επέμβασης.
σχετικά άρθρα
Για τον πρώην τερματοφύλακα της Εθνικής Ελλάδας, Αντώνη Μήνου, η αναμέτρηση Ελλάδα – Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 δεν αποτέλεσε απλώς το ντεμπούτο του σε μία τέτοια διοργάνωση, αλλά σηματοδότησε την πρώτη συμμετοχή της Εθνικής Ομάδας σε Μουντιάλ. Σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», ο κ. Μήνου παρέχει τη δική του οπτική για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου.
«Δεν θα ήταν ευχάριστο αν έχανες από μια άγνωστη ομάδα», δήλωσε ο Μήνου, τοποθετώντας τον αγώνα στη σωστή του διάσταση. Υπογράμμισε δε ότι «ήταν όλη η ομάδα, όχι μόνο ο Μαραντόνα. Αν δεν συνέβαινε το περιστατικό με τον Μαραντόνα, εκείνη η Αργεντινή θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ήταν η πιο πλήρης ομάδα».
Η ελληνική αποστολή ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες με, όπως το χαρακτήρισε ο κ. Μήνου, «άγνοια κινδύνου». «Όταν πας για πρώτη φορά και αντιμετωπίζεις χώρες που δεν προέρχονται από την Ευρώπη, δεν έχεις συνειδητοποιήσει τη δυναμικότητα και τον τρόπο παιχνιδιού τους. Είχαμε και την ατυχία να δεχθούμε γκολ στο δεύτερο λεπτό και έγιναν πιο εύκολα τα πράγματα γι’ αυτούς», ανέφερε.
Η Αργεντινή επέδειξε την ποιότητά της στον αγωνιστικό χώρο, ενώ η Εθνική Ελλάδας προσπάθησε να αντέξει σε μία αναμέτρηση που από νωρίς είχε πάρει μία συγκεκριμένη τροπή. «Το έχω δει αρκετές φορές το ματς», θυμάται ο κ. Μήνου. «Ήταν συμπτώσεις που το καθόρισαν, αλλά και δικά μας λάθη».
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ιστορική φάση που οδήγησε στο τελευταίο γκολ του Μαραντόνα με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής. «Ήταν εκπληκτική συνολική προσπάθεια. Τέλειος συνδυασμός έξω από την περιοχή με πέντε – έξι πάσες. Ήρθε στο καλό του πόδι, έκανε το σουτ και η μπάλα πήγε στο γάμα», περιέγραψε.
Ο κ. Μήνου θυμάται επίσης ένα στιγμιότυπο από τον αγώνα: «Η μπάλα βγαίνει άουτ, είναι 1-0. Τρέχω να τη μαζέψω και μου λέει ο Μανωλάς: “Μην τρέχεις, δεν βλέπεις τι γίνεται;”». Αυτή η φράση, ειπωμένη εν μέσω της έντασης, φανέρωνε την έκταση της πρόκλησης που αντιμετώπιζε η Ελλάδα.
Η παρουσία του Μαραντόνα δεν περιοριζόταν μόνο εντός αγωνιστικού χώρου. Ο Μήνου εξιστορεί την ηγετική του φυσιογνωμία: «Ο Μαραντόνα ήταν σύμβολο και ενθάρρυνε την ομάδα. Υπήρχε ένα νοβοπάν στη μέση, τα αποδυτήρια μας ήταν δίπλα δίπλα, και τον ακούγαμε να εμψυχώνει τους συμπαίκτες του. Φώναζε “πάμε”, τους μιλούσε με πάθος και ήταν κάτι ξεχωριστό».
Λίγο αργότερα, η καριέρα του Μαραντόνα στην Εθνική θα έπαιρνε ένα απότομο τέλος λόγω θετικού δείγματος, καθιστώντας το τέρμα απέναντι στην Ελλάδα την τελευταία του πράξη με τη φανέλα της Αργεντινής.
Παρά τις ήττες και την σκληρότητα της εμπειρίας, ο Αντώνης Μήνου δεν αντιμετωπίζει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 ως μία πληγή. Αντιθέτως, το βίωμα του «είναι ευλογία Θεού αυτό που έζησα δύο φορές. Είμαι από τους τυχερούς», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.
