Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση εκδίδει οδηγίες για τις αθλήτριες
Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση εκδίδει οδηγίες για τις αθλήτριες
Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) έχει εκδώσει νέες οδηγίες αναφορικά με την τηλεοπτική κάλυψη των αγωνισμάτων στίβου στα οποία συμμετέχουν γυναίκες. Οι σκηνοθέτες καλούνται να αποφεύγουν πλάνα που προσδίδουν σεξουαλική διάσταση στο γυναικείο σώμα, πράγμα που μεταφράζεται σε αποφυγή πολύ κοντινών λήψεων σε επίμαχα σημεία και προσέγγισης των αθλητριών με τη λεγόμενη «λάγνα ανδρική ματιά». Αυτή η πρωτοβουλία έρχεται ως ανταπόκριση σε αιτήματα πολλών αθλητριών, οι οποίες επί χρόνια επισήμαιναν ότι ο φακός συχνά τις αντιμετωπίζει ως καλλίγραμμα σώματα και όχι ως αγωνιζόμενες.
σχετικά άρθρα
Η ανάλυση του κειμένου υποστηρίζει ότι το φαινόμενο αυτό προέκυψε από τη συνάντηση του σεξισμού με το μάρκετινγκ. Ενώ η «ανδρική ματιά» υπήρχε ανέκαθεν, το μάρκετινγκ φέρεται να την έχει μετρήσει και αξιοποιήσει. Ο αθλητισμός περιγράφεται ως προϊόν, με το σώμα του αθλητή να έχει γίνει μέρος του. Η εισαγωγή χορηγών και οι επενδύσεις εταιρειών αθλητικής ένδυσης στη μόδα συνέβαλαν ώστε η εικόνα να αποκτήσει σχεδόν την ίδια σημασία με την επίδοση. Αυτό οδήγησε σε μικρότερα σορτσάκια, φανέλες τοπ και τους κοιλιακούς να αποτελούν στοιχείο της εμπορικής ταυτότητας. Με την εξάπλωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μία ισχυρή δημόσια εικόνα μεταφράζεται συχνά σε περισσότερες χορηγίες και αναγνωρισιμότητα, με τις διαφημίσεις να αποδίδουν συχνά περισσότερα από τα μετάλλια στην κορυφή του αθλητισμού. Το άρθρο παρατηρεί ότι ενώ η κάμερα δεν έχει επιθυμίες, οι άνθρωποι έχουν, και η τηλεόραση, ως μέσο, ανταγωνίζεται για την προσοχή του θεατή, κινηματογραφώντας ό,τι πιστεύει ότι θα κρατήσει το βλέμμα του, συχνά διεγείροντας τον πόθο ή τον φθόνο. Παρά τις ορθές οδηγίες της EBU, οι οποίες θα αλλάξουν τη γωνία λήψης, εκτιμάται ότι ένα κομμάτι του κοινού θα συνεχίσει να αναζητά αυτό που του στερεί ο φακός.
Σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, το κείμενο αναφέρεται στην υπόθεση της Marfin, όπου για την ταυτοποίηση κατηγορουμένων χρησιμοποιήθηκε εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης, συγκρίνοντας φωτογραφίες μασκοφόρων δραστών με εικόνες από την προσωπική τους ζωή. Η ταύτιση δεν είναι απόλυτη, με την κατηγορία να στηρίζεται και σε άλλα στοιχεία, όπως τα σακίδια των υπόπτων. Αυτή η κατάσταση αναφέρεται ως «δίκη της νέας εποχής», όπου το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει το αποδεικτικό βάρος που θα αποδώσει στην κρίση μιας μηχανής, καθώς και πώς αξιολογείται μια εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης από τον δικαστή, σε αντίθεση με έναν εμπειρογνώμονα.
Η στήλη σχολιάζει επίσης τη διαχείριση πολιτικών κρίσεων, αναφερόμενη σε μία μέθοδο που χαρακτηρίζεται ως «το δούλεμα», την οποία αποδίδει στην κυβέρνηση για σκάνδαλα όπως οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Στην περίπτωση των υποκλοπών, η εκδοχή περί «ιδιωτών που έκαναν υποκλοπές» αναφέρεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μεθόδου. Επιπλέον, στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, σχολιάζεται ότι οι πανηγυρισμοί για το υψηλό ποσοστό απαλλαγής βουλευτών επισκιάζουν την κατάσταση άλλων στελεχών του κυβερνώντος κόμματος που αντιμετωπίζουν κατηγορίες. Το κείμενο καταλήγει ότι αυτή η προσέγγιση οδηγεί, κατά τον συντάκτη, σε εξευτελισμό όσων την αποδέχονται και την υπερασπίζονται.
Τέλος, αναφορικά με την πολιτική πορεία της Ρένας Δούρου, το άρθρο εκφράζει αμφιβολίες για το αν η ίδια είχε προβλέψει την τρέχουσα εξέλιξη, ενώ σημειώνει ότι η έκταση της κατάστασης στον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν προβλέψιμη πριν από μερικά χρόνια. Ενώ τίθεται το ερώτημα για τις μελλοντικές της επιτυχίες, το κείμενο κλείνει με την άποψη ότι η πολιτική της προοπτική δεν συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας.
