Τον Μάιο του 1992, οι τριγμοί στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα (EMS) γίνονταν πλέον εκκωφαντικοί. Η 12η Μαΐου καταγράφεται ως η ημέρα που οι αγορές άρχισαν να ποντάρουν μαζικά κατά της στερλίνας και της λιρέτας, διακρίνοντας την αδυναμία των κεντρικών τραπεζών να διατηρήσουν τα τεχνητά όρια των ισοτιμιών. Η επανένωση της Γερμανίας είχε οδηγήσει την Bundesbank σε υψηλά επιτόκια για να δαμάσει τον πληθωρισμό, στραγγαλίζοντας τους εταίρους της. Ήταν το προοίμιο της «Μαύρης Τετάρτης» του Σόρος.
σχετικά άρθρα
Η ιστορία του 1992 είναι το απόλυτο μάθημα για την τρέχουσα Ευρωζώνη. Η νομισματική ένωση χωρίς δημοσιονομική ενοποίηση παραμένει μια εύθραυστη κατασκευή. Σήμερα, η ΕΚΤ αντιμετωπίζει το ίδιο δίλημμα: πώς να ασκήσει ενιαία πολιτική σε οικονομίες με διαφορετικές ταχύτητες. Η μεταβλητότητα του 1992 δίδαξε πως οι αγορές είναι πάντα ισχυρότερες από τους κεντρικούς τραπεζίτες όταν τα fundamentals αποκλίνουν. Η τότε κρίση επιτάχυνε τον δρόμο προς το Ευρώ, αλλά άφησε πίσω της το ερώτημα αν ένα κοινό νόμισμα μπορεί να αντέξει γεωπολιτικούς κραδασμούς χωρίς μια κεντρική ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Η 12η Μαΐου του ’92 ήταν η μέρα που η «θεσμική σιγουριά» έδωσε τη θέση της στον κερδοσκοπικό ρεαλισμό των hedge funds.
