Το πετρελαιοφόρο Exxon Valdez προσκρούει στον ύφαλο Bligh Reef στον Πρίγκιπα Γουίλιαμ Σάουντ της Αλάσκας, διαρρέοντας 11 εκατομμύρια γαλόνια αργού πετρελαίου σε ένα παρθένο οικοσύστημα.
Από μακροοικονομική και νομική σκοπιά, η 24η Μαρτίου 1989 άλλαξε για πάντα την έννοια της «εταιρικής ευθύνης» (Corporate Liability) και των αρνητικών εξωτερικοτήτων (negative externalities). Μέχρι τότε, η περιβαλλοντική ζημιά θεωρούνταν ένα «αόρατο» κόστος που σπάνια επιβάρυνε τους ισολογισμούς των πολυεθνικών. Η καταστροφή αυτή κόστισε στην ExxonMobil πάνω από 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε κόστος καθαρισμού, αποζημιώσεις και πρόστιμα, καταρρίπτοντας τον μύθο ότι η αμέλεια είναι φθηνότερη από την πρόληψη.
Το ναυάγιο οδήγησε στην ψήφιση του Oil Pollution Act του 1990 στις ΗΠΑ, αναγκάζοντας τη ναυτιλιακή βιομηχανία να υιοθετήσει πλοία με διπλά τοιχώματα (double-hull) και αναδιαμορφώνοντας πλήρως την αγορά των ναυτασφαλίσεων. Ήταν η βίαιη, πρώιμη γέννηση αυτού που σήμερα ονομάζουμε κριτήρια ESG (Περιβάλλον, Κοινωνία, Εταιρική Διακυβέρνηση), αποδεικνύοντας ότι ο οικολογικός κίνδυνος είναι ταυτόχρονα και σκληρός χρηματοοικονομικός κίνδυνος.

