Ενώ ο τεχνολογικός δείκτης Nasdaq είχε ήδη αγγίξει την κορυφή του στις 10 Μαρτίου, ο ευρύτερος δείκτης της αμερικανικής οικονομίας, ο S&P 500, κορυφώνεται στις 24 Μαρτίου 2000, κλείνοντας στο ιστορικό υψηλό των 1.527,46 μονάδων.
σχετικά άρθρα
Η μέρα αυτή αποτελεί το απόλυτο, συνολικό ζενίθ της “Νέας Οικονομίας” (New Economy). Οι επενδυτές πίστευαν ότι το Ίντερνετ είχε εξαλείψει για πάντα τους παραδοσιακούς επιχειρηματικούς κύκλους. Ακόμα και εταιρείες εκτός του αμιγώς τεχνολογικού κλάδου είχαν δει τις αποτιμήσεις τους να εκτοξεύονται απλώς επειδή υπόσχονταν ψηφιακό μετασχηματισμό.
Από τις 25 Μαρτίου και μετά, η βαρύτητα επέστρεψε. Το κεφάλαιο άρχισε να ρευστοποιείται και η αγορά συνειδητοποίησε ότι το P/E ratio (Λόγος Τιμής προς Κέρδη) έχει σημασία. Ο S&P 500 θα χρειαζόταν επτά ολόκληρα χρόνια (μέχρι το 2007) για να ξεπεράσει ξανά αυτό το επίπεδο, μόνο και μόνο για να καταρρεύσει ξανά λόγω των subprimes. Η 24η Μαρτίου 2000 μας διδάσκει ότι όταν το “Irrational Exuberance” (παράλογη υπερβολή) μολύνει ολόκληρη την αγορά, η διόρθωση καταστρέφει τον πλούτο μιας ολόκληρης γενιάς επενδυτών.
