Οι κυρώσεις των ΗΠΑ στο Πακιστάν για τα πυρηνικά και το όπλο του δολαρίου
28 Μαΐου 1998
Όταν το Πακιστάν προχώρησε στις πυρηνικές δοκιμές Chagai-I στις 28 Μαΐου 1998, ως απάντηση στην Ινδία, η αντίδραση της Ουάσινγκτον δεν ήταν στρατιωτική, αλλά καθαρά γεωοικονομική. Η άμεση επιβολή σαρωτικών οικονομικών κυρώσεων από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία πάγωσε τη χορήγηση δανείων και στραγγάλισε την ρευστότητα του Ισλαμαμπάντ, ωθώντας τη χώρα στα πρόθυρα μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα ιστορικό case study για το πώς η Δύση έμαθε να εργαλειοποιεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
σχετικά άρθρα
Εκείνη την ημέρα, έγινε απολύτως σαφές πως το δολάριο δεν είναι απλώς το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, αλλά το πιο θανατηφόρο οπλικό σύστημα της αμερικανικής ηγεμονίας. Το Πακιστάν αναγκάστηκε να προσφύγει στο ΔΝΤ,εγκλωβιζόμενο σε έναν φαύλο κύκλο προγραμμάτων διάσωσης και σκληρής λιτότητας που διαρκεί μέχρι σήμερα. Αν μεταφέρουμε αυτό το μάθημα στο τρέχον γεωπολιτικό σκηνικό, κατανοούμε πλήρως τη στρατηγική της Δύσης απέναντι στη Ρωσία. Ωστόσο, η υπερβολική χρήση των κυρώσεων έχει πυροδοτήσει την πιο επικίνδυνη τάση για την αμερικανική οικονομία: την αποδολαριοποίηση. Χώρες της Μέσης Ανατολής και οι BRICS+ χτίζουν πυρετωδώς εναλλακτικά συστήματα πληρωμών παρακάμπτοντας το SWIFT, ενώ το σύστημα του πετροδολαρίου φθίνει. Η οικονομική ασφυξία που επιβλήθηκε στο Πακιστάν το '98 ήταν μια επίδειξη δύναμης, αλλά σήμερα η παγκόσμια μακροοικονομική ασυμμετρία δείχνει ότι ο Παγκόσμιος Νότος αρνείται πλέον να μείνει όμηρος των αμερικανικών επιτοκίων.