Ο τυφώνας που σάρωσε την οικονομία της Νέας Αγγλίας
21 Σεπτεμβρίου 1938
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1938, ένας από τους ισχυρότερους τυφώνες που έχουν πλήξει ποτέ τη βορειοανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών χτύπησε το Long Island και τη Νέα Αγγλία. Ο λεγόμενος Great New England Hurricane κινούνταν με ασυνήθιστα μεγάλη ταχύτητα προς τον βορρά και έφθασε στην ξηρά με ισχύ αντίστοιχη τυφώνα κατηγορίας 3. Στη νότια Νέα Αγγλία καταγράφηκαν άνεμοι άνω των 120 μιλίων την ώρα, τεράστιο storm surge και εκτεταμένες πλημμύρες.
Ο οικονομικός απολογισμός ήταν τεράστιος για τα δεδομένα της εποχής. Η επίσημη έκθεση του Weather Bureau υπολόγιζε τις καταστροφές σε περίπου 250 έως 330 εκατ. δολάρια του 1938, ενώ μεταγενέστερες εκτιμήσεις που συμπεριέλαβαν ευρύτερες απώλειες έφθασαν ακόμη υψηλότερα. Περισσότερα από 8.900 σπίτια και κτίρια καταστράφηκαν, πάνω από 15.000 υπέστησαν ζημιές και περίπου 2.600 σκάφη χάθηκαν. Εκατοντάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν.
Το πλήγμα πέρασε γρήγορα στην πραγματική οικονομία. Σιδηροδρομικές γραμμές και δρόμοι καταστράφηκαν, ηλεκτρικά δίκτυα τέθηκαν εκτός λειτουργίας για εβδομάδες και ολόκληρες παράκτιες κοινότητες έχασαν τη βασική τους οικονομική υποδομή. Η αλιεία και η ναυτική δραστηριότητα υπέστησαν ιδιαίτερα σοβαρές απώλειες, ενώ οι πλημμύρες έπληξαν επιχειρήσεις, αγροτική παραγωγή και αποθέματα.
Υπήρξε και μια λιγότερο ορατή οικονομική καταστροφή: η απώλεια τεράστιων δασικών εκτάσεων. Στο Vermont, για παράδειγμα, σε ορισμένες περιοχές καταστράφηκε έως και 30% της ξυλείας, πλήττοντας άμεσα μια σημαντική παραγωγική δραστηριότητα.
Η 21η Σεπτεμβρίου 1938 αποτελεί ένα πρώιμο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ένα ακραίο φυσικό φαινόμενο μετατρέπεται σε χρηματοοικονομικό, ασφαλιστικό και δημοσιονομικό σοκ. Οι ζημιές δεν είναι μόνο όσα καταστρέφονται τη στιγμή του τυφώνα· είναι και το εισόδημα που δεν παράγεται, οι υποδομές που πρέπει να ξαναχτιστούν και οι επιχειρήσεις που χρειάζονται χρόνια για να επιστρέψουν στην κανονικότητα.

