Ο πρώτος νόμος πνευματικών δικαιωμάτων και η ψηφιακή ληστεία
31 Μαΐου 1790
Όταν ο Τζορτζ Ουάσινγκτον υπέγραφε τον πρώτο αμερικανικό νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων (Copyright Act) στις 31 Μαΐου 1790, προστάτευε χάρτες, βιβλία και ναυτικά διαγράμματα. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, θεσμοθετούσε την έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας ως το υπέρτατο περιουσιακό στοιχείο του σύγχρονου καπιταλισμού. Εκείνη η νομοθετική πράξη μετέτρεψε την άυλη ανθρώπινη δημιουργία σε εμπορεύσιμο αγαθό,θέτοντας τα θεμέλια για τη μετάβαση από την αγροτική παραγωγή στην οικονομία της γνώσης.Σήμερα, η ουσία αυτού του νόμου δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε.
σχετικά άρθρα
Στη σύγχρονη ψηφιακή παγκοσμιοποίηση, οι νέοι «χάρτες» είναι τα γιγαντιαία σύνολα δεδομένων (datasets)που τροφοδοτούν τα μοντέλα της Τεχνητής Νοημοσύνης. Οι κολοσσοί της Big Tech σαρώνουν (scrape) το σύνολο της ανθρώπινης γνώσης χωρίς αποζημίωση,δημιουργώντας ένα νομικό και ηθικό κενό που απειλεί την επιβίωση των δημιουργών περιεχομένου. Σε ένα περιβάλλον όπου η κεφαλαιοποίηση πέντε εταιρειών ξεπερνά το ΑΕΠ ισχυρών κρατών, η μάχη για τα πνευματικά δικαιώματα έχει εξελιχθεί σε γεωοικονομικό πόλεμο για τον έλεγχο της πληροφορίας. Όπως το 1790 το κράτος παρενέβη για να προστατεύσει τους δημιουργούς από την πειρατεία, έτσι και σήμερα, οι ρυθμιστικές αρχές καλούνται να σπάσουν τα τεχνολογικά μονοπώλια πριν η συγκέντρωση πλούτου και αλγοριθμικής ισχύος καταστήσει την έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας οριστικά παρωχημένη.