Το βρετανικό Κοινοβούλιο ψηφίζει τον Νόμο περί Χαρτοσήμου, επιβάλλοντας τον πρώτο άμεσο φόρο στις αμερικανικές αποικίες. Ο νόμος απαιτούσε όλα τα νομικά έγγραφα, οι εφημερίδες, ακόμη και τα τραπουλόχαρτα, να τυπώνονται σε χαρτί με ειδικό βρετανικό χαρτόσημο, το οποίο έπρεπε να πληρωθεί σε σκληρό βρετανικό νόμισμα (και όχι στο υποτιμημένο αποικιακό χαρτονόμισμα).
Μακροοικονομικά, το Λονδίνο προσπαθούσε να διαχειριστεί μια κλασική κρίση δημόσιου χρέους (sovereign debt crisis) μετά τον δαπανηρό Επταετή Πόλεμο. Το λάθος του Στέμματος ήταν ότι αγνόησε τον χρυσό κανόνα της φορολογίας: το “Taxation without Representation” (Φορολογία χωρίς Αντιπροσώπευση). Όταν μια μητρόπολη απομυζά ρευστότητα από τις παραγωγικές της αποικίες χωρίς να τους δίνει πολιτικό λόγο, καταστρέφει το τοπικό εμπόριο και πυροδοτεί εξεγέρσεις.
Η 22α Μαρτίου 1765 είναι η μέρα που η κακή δημοσιονομική διαχείριση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας έβαλε το οικονομικό θεμέλιο για την Αμερικανική Επανάσταση. Διδάσκει ότι η υπερφορολόγηση (overtaxation) χωρίς θεσμική συναίνεση καταλήγει πάντα σε απόσχιση ή στάση πληρωμών.

