O νόμος φορολογίας του Ρίγκαν και το νεοφιλελεύθερο μοντέλο

Στις 13 Αυγούστου 1981, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν υπέγραψε τον νόμο Οικονομικής Ανάκαμψης (Economic Recovery Tax Act), εφαρμόζοντας τη μεγαλύτερη ίσως μείωση φορολογίας στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία. Με μια μονοκοντυλιά, ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής για τα υπερυψηλά εισοδήματα κατακρημνίστηκε από το 70% στο 50%, ενώ θεσπίστηκαν τεράστιες φοροαπαλλαγές για τα εταιρικά κέρδη. Αυτή η νομοθετική πράξη αποτέλεσε τον απόλυτο θρίαμβο της «οικονομίας της προσφοράς» (supply-side economics) και του αφηγήματος της διάχυσης του πλούτου προς τα κάτω (trickle-down economics).

σχετικά άρθρα

H ανακάλυψη του ανοξείδωτου χάλυβα και η βαριά βιομηχανία

Tο καρτοτηλέφωνο και η εμπορευματοποίηση των τηλεπικοινωνιακών δικτύων

Η απεργία στο μπέιζμπολ αποκαλύπτει τα σύγχρονα εταιρικά καρτέλ

Η θεωρία υποστήριζε ότι η μείωση της φορολογίας στο κεφάλαιο θα οδηγούσε σε εκρηκτικές επενδύσεις, δημιουργία θέσεων εργασίας και αυξημένα δημόσια έσοδα που θα κάλυπταν το κενό. Η μακροοικονομική πραγματικότητα, ωστόσο, αποδείχθηκε εντελώς διαφορετική. Η υπερβάλλουσα ρευστότητα που απελευθερώθηκε δεν κατευθύνθηκε στην πραγματική οικονομία, αλλά πυροδότησε ένα πρωτοφανές κύμα κερδοσκοπίας στη Wall Street και γιγάντωσε τα εταιρικά μονοπώλια. Ταυτόχρονα, η δραματική υστέρηση κρατικών εσόδων εκτόξευσε το αμερικανικό δημόσιο χρέος σε δυσθεώρητα επίπεδα, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να δανείζεται μαζικά για να συντηρήσει το κράτος πρόνοιας και τις στρατιωτικές δαπάνες.

Σήμερα, καθώς το παγκόσμιο χρέος αποτελεί ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ο νόμος του 1981 στέκει ως μνημείο της νεοφιλελεύθερης αυταπάτης. Απέδειξε ότι όταν ελαφρύνεις σκανδαλωδώς τους ισχυρούς χωρίς θεσμικά αντίβαρα, το αποτέλεσμα δεν είναι η ανάπτυξη για όλους, αλλά η δραματική αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας και ένας μόνιμος, εξοντωτικός δομικός πληθωρισμός που καταστρέφει συστηματικά την αγοραστική δύναμη της μεσαίας τάξης.