Η υπογραφή του «Χρυσού Νόμου» (Lei Áurea) από την Πριγκίπισσα Ισαβέλλα της Βραζιλίας δεν ήταν απλώς μια ανθρωπιστική νίκη, αλλά ένας οικονομικός σεισμός. Η Βραζιλία, η τελευταία χώρα της Δύσης που κατάργησε τη δουλεία, βασιζόταν ολοκληρωτικά στους δούλους για την παραγωγή καφέ και ζάχαρης, που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά των εξαγωγών της. Η ξαφνική απελευθέρωση εκατομμυρίων εργατών χωρίς αποζημίωση προς τους γαιοκτήμονες προκάλεσε την άμεση κατάρρευση της μοναρχίας και μια βαθιά πιστωτική κρίση.
σχετικά άρθρα
Οι μεγαλοϊδιοκτήτες γης, εξοργισμένοι από την απώλεια του «δωρεάν» κεφαλαίου τους, απέσυραν τη στήριξή τους από τον θρόνο, οδηγώντας στην ανακήρυξη της Δημοκρατίας έναν χρόνο μετά. Σήμερα, η κίνηση αυτή αναλύεται ως το πρώτο βήμα προς τον εκσυγχρονισμό της αγοράς εργασίας, αν και άφησε πίσω της τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες που ταλανίζουν τη χώρα μέχρι τις μέρες μας. Η μετάβαση στη μισθωτή εργασία ανάγκασε τη Βραζιλία να στραφεί στη μετανάστευση από την Ευρώπη, αλλάζοντας για πάντα το δημογραφικό και οικονομικό της προφίλ.
