Έξι ευρωπαϊκά κράτη (Βέλγιο, Γαλλία, Δυτική Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία) υπογράφουν τη Συνθήκη των Παρισίων, ιδρύοντας την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ). Ήταν ο πρώτος οργανισμός που βασιζόταν στις αρχές του υπερεθνικισμού και ο άμεσος πρόγονος της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
σχετικά άρθρα
Η οικονομική ιδιοφυΐα της 18ης Απριλίου 1951, εμπνευσμένη από τον Ρομπέρ Σουμάν και τον Ζαν Μονέ, ήταν η χρήση της βιομηχανίας ως εργαλείου ειρήνης. Ο άνθρακας και ο χάλυβας ήταν οι απολύτως απαραίτητες πρώτες ύλες για την κατασκευή πολεμικού υλικού. Τοποθετώντας την παραγωγή τους υπό μια κοινή, Υπερεθνική Αρχή (High Authority), οι ηγέτες της Ευρώπης κατέστησαν έναν νέο πόλεμο μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας «όχι μόνο αδιανόητο, αλλά και υλικά αδύνατο».
Αυτή η συμφωνία δημιούργησε την πρώτη ευρωπαϊκή κοινή αγορά. Καταργώντας τους δασμούς σε αυτούς τους δύο κρίσιμους τομείς, απελευθέρωσε τις Οικονομίες Κλίμακας (Economies of Scale), μείωσε το κόστος παραγωγής και έβαλε τα μακροοικονομικά θεμέλια για την ταχύτερη περίοδο βιομηχανικής ανάπτυξης στην ιστορία της Ευρώπης, αποδεικνύοντας ότι η οικονομική αλληλεξάρτηση είναι η ισχυρότερη μορφή γεωπολιτικής άμυνας.
