Ο Αμερικανός εφευρέτης Eli Whitney λαμβάνει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το εκκοκκιστήριο βάμβακος (cotton gin), μια απλή μηχανή που διαχώριζε γρήγορα και αποτελεσματικά τις ίνες του βαμβακιού από τους σπόρους τους. Πριν από αυτήν, η εργασία γινόταν με το χέρι και ήταν εξαιρετικά αργή και ασύμφορη.
Οικονομικά, αυτή η εφεύρεση είναι το απόλυτο, τραγικό παράδειγμα του πώς η τεχνολογική καινοτομία δεν οδηγεί πάντα σε κοινωνική απελευθέρωση. Το εκκοκκιστήριο αύξησε την παραγωγικότητα επεξεργασίας κατά 50 φορές. Ξαφνικά, η καλλιέργεια βαμβακιού έγινε εξωφρενικά κερδοφόρα (η γέννηση του “King Cotton”). Αυτό τροφοδότησε άμεσα τα κλωστοϋφαντουργεία της Βιομηχανικής Επανάστασης στην Αγγλία.
Ωστόσο, το μακροοικονομικό παράδοξο ήταν ότι η αυτοματοποίηση του διαχωρισμού εκτόξευσε τη ζήτηση για φθηνή εργασία στη συγκομιδή. Η 14η Μαρτίου 1794 αναβίωσε και γιγάντωσε τον θεσμό της δουλείας στον αμερικανικό Νότο, ο οποίος σταδιακά έσβηνε. Η μηχανή του Whitney μετέτρεψε τους ανθρώπους σε απαραίτητο «κεφάλαιο» για την αγροτική οικονομία κλίμακας, βάζοντας τα θεμέλια για τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο.

