Η μείωση φόρων και η διόγκωση της αμερικανικής φούσκας
5 Αυγούστου 1997
Στις 5 Αυγούστου 1997, ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον υπέγραψε τον νόμο Taxpayer Relief Act, μια κομβική νομοθετική παρέμβαση που αναδιαμόρφωσε ριζικά το επενδυτικό τοπίο στις ΗΠΑ.
Ο νόμος μείωσε δραστικά τον φόρο υπεραξίας (capital gains tax) από το 28% στο 20% και εισήγαγε τεράστιες φοροαπαλλαγές για την πώληση ακινήτων. Η πρόθεση ήταν να τονωθεί η μεσαία τάξη και να ενισχυθεί η ρευστότητα στην αγορά, όμως τα μακροοικονομικά αποτελέσματα ήταν πολύ πιο σύνθετα και, τελικά, εκρηκτικά. Η απότομη μείωση της φορολογίας στα κέρδη κεφαλαίου τροφοδότησε μια άνευ προηγουμένου κερδοσκοπική φρενίτιδα στη Wall Street, λειτουργώντας ως επιταχυντής για την επερχόμενη φούσκα των dot-com στα τέλη της δεκαετίας του ’90.
Παράλληλα, οι απαλλαγές στην αγορά κατοικίας έθεσαν τους σπόρους για τη μαζική συσσώρευση κεφαλαίου στο real estate, προλειαίνοντας το έδαφος για την κρίση των subprime δανείων μια δεκαετία αργότερα.
Στη σημερινή συγκυρία, όπου οι κεντρικές τράπεζες παλεύουν με τις συνέπειες της μακροχρόνιας ποσοτικής χαλάρωσης, ο νόμος του 1997 αποτελεί κλασικό παράδειγμα του πώς οι επιθετικές φορολογικές ελαφρύνσεις, όταν δεν συνοδεύονται από ρυθμιστικά πλαίσια, μετατρέπουν τη δομική ανάπτυξη σε κερδοσκοπικές φούσκες.
Αποδεικνύει ότι η απελευθέρωση του κεφαλαίου, αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, συγκεντρώνει τον πλούτο στα ανώτερα στρώματα, εις βάρος της παραγωγικής οικονομίας.

