Εν μέσω του Αμερικανικού Εμφυλίου, ο Πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν υπογράφει τον Compensated Emancipation Act, καταργώντας τη δουλεία στην Περιφέρεια της Κολούμπια (Ουάσιγκτον). Το μοναδικό χαρακτηριστικό αυτού του νόμου ήταν ότι απελευθέρωσε 3.100 σκλάβους, αλλά ταυτόχρονα πλήρωσε τους ιδιοκτήτες τους έως και 300 δολάρια (ένα τεράστιο ποσό για την εποχή) για κάθε σκλάβο που έχαναν.
σχετικά άρθρα
Από μακροοικονομική σκοπιά, η 16η Απριλίου 1862 είναι μια ανατριχιαστική υπενθύμιση της ψυχρής λογικής του πρώιμου καπιταλισμού. Η κυβέρνηση αντιμετώπισε τους ανθρώπους ως Περιουσιακά Στοιχεία (Assets). Για να αποφύγει την ολική οικονομική καταστροφή των ιδιοκτητών και να αμβλύνει τις πολιτικές αντιδράσεις στη στρατηγικά κρίσιμη πρωτεύουσα, το κράτος επέλεξε τη λύση του “Bailout” (διάσωσης) για τους δουλοκτήτες.
Αυτός ο νόμος αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα στις ΗΠΑ όπου η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αποζημίωσε άμεσα τους ιδιοκτήτες σκλάβων. Διδάσκει ότι, συχνά, οι μεγάλες δομικές και ηθικές μεταρρυθμίσεις σε μια καπιταλιστική οικονομία επιτυγχάνονται μόνο όταν το Κράτος αποφασίζει να εξαγοράσει (buy out) τα κεκτημένα οικονομικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης.
