Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ως οικονομικός μοχλός
25 Μαΐου 1954
Στις 25 Μαΐου 1954, η Ελλάδα επικύρωσε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αν και φαίνεται καθαρά νομικό γεγονός, η σημασία του για την οικονομία είναι δομική. Η θεσμική θωράκιση των δικαιωμάτων αποτελεί το θεμέλιο της ασφάλειας δικαίου,η οποία είναι απαραίτητη για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Κανένα κεφάλαιο δεν εισρέει σε μια χώρα όπου η ιδιοκτησία και οι ατομικές ελευθερίες δεν προστατεύονται από υπερεθνικά όργανα.Στη σημερινή εποχή των ESG κριτηρίων (Environmental,Social, and Governance), η συμμόρφωση με τέτοιες συμβάσεις είναι το «διαβατήριο» μιας χώρας για τις διεθνείς αγορές ομολόγων. Η 25η Μαΐου 1954 ήταν ένα βήμα προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η οποία τελικά οδήγησε στην ένταξη στην ΕΟΚ και αργότερα στην Ευρωζώνη.
Η ανάλυση του συστημικού κινδύνου(sovereign risk) από τους οίκους αξιολόγησης λαμβάνει σοβαρά υπόψη τη θεσμική σταθερότητα. Η Ελλάδα τότε, προσπαθώντας να επουλώσει τις πληγές του εμφυλίου,κατάλαβε ότι η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δημοκρατικούς θεσμούς. Η ιστορία μας διδάσκει ότι η δικαιοσύνη και η οικονομία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: της κοινωνικής ευημερίας.