Ο λόγος του Ρίγκαν και η αυγή της παγκοσμιοποίησης
12 Ιουνίου 1987
Όταν ο Ρόναλντ Ρίγκαν στεκόταν μπροστά στην Πύλη του Βρανδεμβούργου καλώντας τον Γκορμπατσόφ να «γκρεμίσει αυτό το τείχος», ελάχιστοι συνειδητοποιούσαν ότι η συγκεκριμένηφράση αποτελούσε το εναρκτήριο λάκτισμα για το μεγαλύτερο οικονομικό πείραμα του 20ού αιώνα: τη ραγδαία παγκοσμιοποίηση. Η επακόλουθη πτώση του Ανατολικού Μπλοκ ενσωμάτωσε βίαια εκατομμύρια φθηνά εργατικά χέρια στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.Το αποτέλεσμα ήταν μια δομική, μακροχρόνια συμπίεση του κόστους παραγωγής που διατήρησε τον πληθωρισμό σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, γιγαντώνοντας παράλληλα τα κέρδη των δυτικών πολυεθνικών.
σχετικά άρθρα
Σήμερα, ωστόσο, παρακολουθούμε το απόλυτο ξήλωμα αυτού ακριβώς του αφηγήματος. Ο σύγχρονος εμπορικός πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα είναι η απόδειξη ότι η Παγίδα του Θουκυδίδη έχει ήδη ενεργοποιηθεί. Ο προστατευτισμός επιστρέφει δριμύτερος, οι δασμοί εργαλειοποιούνται και οι βιομηχανίες επαναπατρίζονται(reshoring), ανατρέποντας τη λογική των ανοιχτών συνόρων. Αυτή η γεωοικονομική αναδίπλωση σηματοδοτεί το τέλος του φθηνού χρήματος και των φθηνών αγαθών. Για το δικό μας τραπεζικό σύστημα και την ευρωπαϊκή περιφέρεια, η νέα αυτή πραγματικότητα είναι εξαιρετικά επώδυνη. Η επιστροφή των δομικών ανατιμήσεων πλήττει ανεπανόρθωτα τις επιχειρήσεις και υπενθυμίζει ότι η χρυσή εποχή της απρόσκοπτης διακίνησης κεφαλαίων, που υποσχέθηκε το 1987, έδωσε οριστικά τη θέση της σε έναν πολυπολικό, ακριβό και ασταθή γεωπολιτικό ρεαλισμό.
