Όταν ο John Glenn έγινε ο πρώτος Αμερικανός σε τροχιά γύρω από τη Γη, η Αμερική πανηγύρισε έναν ήρωα. Οι οικονομολόγοι, όμως, είδαν την κορύφωση του πιο φιλόδοξου προγράμματος κρατικών επενδύσεων στην ιστορία. Η αποστολή Friendship 7 δεν ήταν απλώς μια απάντηση στην ΕΣΣΔ· ήταν η απόδειξη ότι ο Ψυχρός Πόλεμος λειτουργούσε ως η ισχυρότερη μηχανή καινοτομίας.
Το πρόγραμμα Mercury (και αργότερα το Apollo) διοχέτευσε δισεκατομμύρια δολάρια φορολογουμένων σε ιδιωτικές εταιρείες-εργολάβους. Αυτές οι επενδύσεις δεν παρήγαγαν μόνο πυραύλους. Χρηματοδότησαν την εκρηκτική ανάπτυξη των ημιαγωγών, τη σμίκρυνση των ηλεκτρονικών, τα νέα υλικά και τις τηλεπικοινωνίες. Στην ουσία, η NASA λειτούργησε ως το Venture Capitalist που ανέλαβε το ρίσκο που ο ιδιωτικός τομέας δεν τολμούσε. Σήμερα, η παγκόσμια “Space Economy” αποτιμάται σε σχεδόν μισό τρισεκατομμύριο δολάρια. Η 20ή Φεβρουαρίου 1962 μας διδάσκει ότι το κράτος, όταν κινητοποιείται από υπαρξιακό φόβο, μπορεί να δημιουργήσει ολόκληρες βιομηχανίες από το μηδέν. Η τεχνολογία που έχουμε σήμερα στα smartphones μας έχει τις ρίζες της σε εκείνη την κρατική δαπάνη του ’62.

