Ελληνικό Μνημόνιο: Το δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων και η ασφυξία
22 Ιουλίου 2015
Το καλοκαίρι του 2015 δεν ήταν απλώς ένα δράμα, αλλά μια οικονομική λοβοτομή. Στις 22 Ιουλίου, τα ξημερώματα, η Βουλή των Ελλήνων υπερψήφισε το δεύτερο, βαρύτατο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων του τρίτου Μνημονίου. Έχοντας ήδη υποστεί το σοκ των capital controls και του κλεισίματος των τραπεζών, το πολιτικό σύστημα συνθηκολόγησε πλήρως απέναντι στους Ευρωπαίους πιστωτές. Η ψήφιση του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και της ενσωμάτωσης της οδηγίας για τις διασώσεις τραπεζών άλλαξε οριστικά τους κανόνες του παιχνιδιού.
σχετικά άρθρα
Τι σημαίνει αυτό σήμερα; Εκείνη η νύχτα στο Κοινοβούλιο νομοθέτησε το τέλος της προστασίας της πρώτης κατοικίας και άνοιξε τον δρόμο για τη σημερινή επέλαση των funds και των εταιρειών διαχείρισης κόκκινων δανείων (servicers).
Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα καθάρισε σταδιακά τους ισολογισμούς του, αλλά η κοινωνία φορτώθηκε το βάρος μιας βίαιης μεταφοράς πλούτου. Σήμερα βλέπουμε συστημικές τράπεζες να ανακοινώνουν θηριώδη κέρδη, την ώρα που η αγοραστική δύναμη των πολιτών καταρρέει υπό την πίεση του πληθωρισμού και των έμμεσων φόρων.
Η 22α Ιουλίου 2015 μάς διδάσκει κυνικά πώς η Ευρωζώνη δεν διστάζει να συνθλίψει μια εθνική οικονομία προκειμένου να διασφαλίσει τη σταθερότητα του πυρήνα της. Ήταν η στιγμή που η δημοκρατία υποκλίθηκε οριστικά μπροστά στη στυγνή λογική των αγορών ομολόγων, του ESM και της απαρέγκλιτης εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους με κάθε κοινωνικό κόστος. Ένα ωμό μάθημα συστημικού ρεαλισμού.
