Είναι Κυριακή βράδυ όταν οι ρυθμιστικές αρχές ανακοινώνουν το αδιανόητο: Η Barings, η παλαιότερη εμπορική τράπεζα της Βρετανίας (αυτή που χρηματοδότησε τους Ναπολεόντειους Πολέμους και είχε πελάτισσα τη Βασίλισσα Ελισάβετ), είναι πτωχευμένη. Ο δολοφόνος δεν ήταν μια μακροοικονομική κρίση, αλλά ένας 28χρονος trader στη Σιγκαπούρη: ο Nick Leeson.
Ο Leeson είχε αναλάβει μη εξουσιοδοτημένα στοιχήματα ρουλέτας στην αγορά παραγώγων (στο δείκτη Nikkei 225), κρύβοντας τις ζημιές σε έναν μυστικό λογαριασμό (τον διαβόητο «88888»). Όταν ο σεισμός του Κόμπε το 1995 χτύπησε τις ιαπωνικές αγορές, οι θέσεις του κατέρρευσαν, προκαλώντας ζημιές 827 εκατ. λιρών (над 1 δισ. δολαρίων) – ποσό μεγαλύτερο από τα ίδια κεφάλαια της τράπεζας.
Οικονομικά, η 26η Φεβρουαρίου 1995 άλλαξε για πάντα τη βιομηχανία του Risk Management. Απέδειξε την επικίνδυνη ψευδαίσθηση της λέξης «αρμπιτράζ» (arbitrage) και το θανάσιμο σφάλμα να επιτρέπεται στο ίδιο πρόσωπο να εκτελεί συναλλαγές (front office) και να ελέγχει τα βιβλία (back office). Σήμερα, καθώς τα αλγοριθμικά funds χρησιμοποιούν τεράστια μόχλευση σε κλάσματα δευτερολέπτου, το φάντασμα της Barings μας προειδοποιεί: οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για το χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν έρχονται από εξωτερικά σοκ, αλλά από την εσωτερική, συστημική αδυναμία ελέγχου της απληστίας και των κρυφών παραγώγων.

