Λιγότερο από έναν μήνα μετά την ορκωμοσία του, ο Μπαράκ Ομπάμα υπογράφει στο Ντένβερ το American Recovery and Reinvestment Act (ARRA). Με ύψος $787 δισ., ήταν η μεγαλύτερη δημοσιονομική ένεση στην ιστορία των ΗΠΑ (μέχρι την πανδημία). Στόχος; Να σταματήσει την ελεύθερη πτώση της οικονομίας μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers.
Οικονομικά, το ARRA ήταν η απόλυτη εφαρμογή του Κεϊνσιανισμού: όταν ο ιδιωτικός τομέας παγώνει, το κράτος πρέπει να ξοδέψει. Το νομοσχέδιο έριξε χρήμα σε υποδομές, πράσινη ενέργεια και φοροεπαλαφρύσεις. Αν και οι επικριτές μίλησαν για σπατάλη και πληθωριστικό ρίσκο, οι περισσότεροι οικονομολόγοι συμφωνούν ότι απέτρεψε μια δεύτερη Μεγάλη Ύφεση. Ωστόσο, δημιούργησε ένα προηγούμενο «εθισμού» των αγορών στη κρατική στήριξη.
Σήμερα, η κληρονομιά του ARRA είναι ορατή στην “Inflation Reduction Act” (IRA) του Μπάιντεν. Το ARRA δίδαξε στην Ουάσιγκτον ότι η δημοσιονομική πολιτική μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για διάσωση, αλλά για βιομηχανικό μετασχηματισμό (π.χ. η Tesla έλαβε κρίσιμα δάνεια τότε). Η 17η Φεβρουαρίου 2009 σηματοδοτεί το τέλος της εποχής του “μικρού κράτους” και την επιστροφή της Μεγάλης Κυβέρνησης ως ενεργού παίκτη στην οικονομία.

