Στην πρώτη του ομιλία ως Πρωθυπουργός ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ υπόσχεται μόνο «αίμα, μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα». Πίσω από τη ρητορική δεινότητα κρυβόταν η απόλυτη ανάγκη για καθολική κινητοποίηση των οικονομικών πόρων της Βρετανίας. Η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί τη μετάβαση από μια οικονομία «συνήθους δραστηριότητας» σε μια αυστηρή πολεμική οικονομία (War Economy).
Το κράτος ανέλαβε τον έλεγχο της παραγωγής, επιβλήθηκε δελτίο στην κατανάλωση και η φορολογία εκτινάχθηκε για να χρηματοδοτηθεί η άμυνα κατά της ναζιστικής Γερμανίας. Αυτή η στροφή οδήγησε σε τεράστια δημόσια χρέη, αλλά και σε μια πρωτοφανή τεχνολογική επιτάχυνση (ραντάρ, αεροναυπηγική) που τροφοδότησε τη μεταπολεμική ανάπτυξη. Η ομιλία του Τσόρτσιλ λειτούργησε ως το σινιάλο προς τις αγορές και τους πολίτες ότι η επιβίωση του έθνους απαιτούσε τη θυσία της ατομικής ευημερίας στο βωμό της εθνικής ασφάλειας.
