Η Γερουσία των ΗΠΑ επικυρώνει τη Συνθήκη Γουαδελούπης Ιδάλγο, τερματίζοντας τον Αμερικανο-Μεξικανικό πόλεμο. Με τη συνθήκη αυτή, το Μεξικό παραχώρησε το 55% των εδαφών του στις ΗΠΑ (σημερινή Καλιφόρνια, Νεβάδα, Γιούτα, κ.ά.) έναντι μόλις 15 εκατομμυρίων δολαρίων.
Από μακροοικονομική σκοπιά, πρόκειται ίσως για την πιο ετεροβαρή και κερδοφόρα μεταβίβαση φυσικών πόρων (Resource Acquisition) στην παγκόσμια ιστορία. Αυτό που κάνει την 10η Μαρτίου 1848 μοναδική, είναι ο παράγοντας της ασύμμετρης πληροφορίας (Information Asymmetry). Λίγες μόνο εβδομάδες πριν την επικύρωση, είχε ανακαλυφθεί χρυσός στο Sutter’s Mill της Καλιφόρνιας, αλλά η είδηση δεν είχε φτάσει ακόμα στους διπλωμάτες στην Ουάσιγκτον ή στο Μεξικό.
Η συμφωνία αυτή δεν πρόσθεσε απλώς τετραγωνικά χιλιόμετρα· έδωσε στις ΗΠΑ τον έλεγχο των λιμανιών του Ειρηνικού, ξεκλειδώνοντας το εμπόριο με την Ασία, και πυροδότησε το Gold Rush, το οποίο λειτούργησε ως μια τεράστια ένεση κεφαλαίου στην αμερικανική οικονομία, χρηματοδοτώντας την επερχόμενη βιομηχανική έκρηξη. Μας υπενθυμίζει ότι η γεωπολιτική ισχύς χτίζεται πάντα πάνω στον έλεγχο της γης και των φυσικών της πόρων.

