Βουλιάζουν στα χρέη οι “σωτήρες” της χώρας
Τα αιώνια δάνεια και τα χρέη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ
Πώς τα κόμματα που υπόσχονται νοικοκύρεμα της οικονομίας αδυνατούν να βάλουν τάξη στα δικά τους ταμεία – Χρέη άνω του 1,16 δισ. ευρώ για ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, οικονομικές πληγές και στον ΣΥΡΙΖΑ. Η μεγάλη αντίφαση της ελληνικής πολιτικής σκηνής την οποία πλέον έχουν αντιληφθεί πλήρως οι ψηφοφόροι.
Κάθε φορά που ανοίγει η συζήτηση για την οικονομία, τα πολιτικά κόμματα εμφανίζονται ως οι «γιατροί» που θα θεραπεύσουν τις παθογένειες του κράτους. Μιλούν για δημοσιονομική πειθαρχία, για μεταρρυθμίσεις, για εξορθολογισμό των δαπανών και για υπεύθυνη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
Την ίδια στιγμή, όμως, οι ισολογισμοί τους αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί στον μέσο πολίτη, ο οποίος βλέπει το σπίτι του να κινδυνεύει για λίγες χιλιάδες ευρώ, ενώ τα κόμματα συνεχίζουν να λειτουργούν παρά τα δυσθεώρητα χρέη τους.
Οι τελευταίες οικονομικές καταστάσεις δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ εξακολουθούν να κουβαλούν ένα οικονομικό βάρος που ξεπερνά πλέον το 1,16 δισεκατομμύριο ευρώ, χωρίς να διαφαίνεται ουσιαστική προοπτική αποπληρωμής. Πρόκειται για ποσά που αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο κυρίως λόγω των τόκων και των λογιστικών επιβαρύνσεων, δημιουργώντας ένα διαρκώς διογκούμενο βουνό υποχρεώσεων.
Νέα Δημοκρατία: Το μεγαλύτερο κομματικό χρέος στην Ελλάδα

Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να κατέχει το αρνητικό ρεκόρ του μεγαλύτερου κομματικού χρέους.
Οι τελευταίοι ισολογισμοί καταγράφουν συνολικές υποχρεώσεις που προσεγγίζουν τα 640 εκατομμύρια ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος να αφορά τραπεζικό δανεισμό που έχει δημιουργηθεί εδώ και δεκαετίες και εξακολουθεί να επιβαρύνεται με τόκους.
Παρά την κρατική χρηματοδότηση και τα έσοδα του κόμματος, το χρέος δεν μειώνεται ουσιαστικά. Αντίθετα, η εικόνα που αποτυπώνεται στους ισολογισμούς δείχνει ότι το πρόβλημα παραμένει δομικό και δύσκολα αναστρέψιμο χωρίς μια συνολική λύση.
Το πολιτικό παράδοξο είναι προφανές. Το κόμμα που κυβερνά τη χώρα και ζητά από τους πολίτες συνέπεια στις φορολογικές και τραπεζικές τους υποχρεώσεις συνεχίζει να φέρει ένα οικονομικό φορτίο εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
ΠΑΣΟΚ: Μια κληρονομιά που δεν λέει να κλείσει

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχει αλλάξει ηγεσία, όνομα και πολιτική φυσιογνωμία, όμως τα οικονομικά βάρη του παρελθόντος εξακολουθούν να το συνοδεύουν.
Οι συνολικές υποχρεώσεις του παραμένουν κοντά στα 520 εκατομμύρια ευρώ, με σημαντικό μέρος να αφορά παλαιά τραπεζικά δάνεια και σωρευμένους τόκους.
Παρά τις προσπάθειες περιορισμού των λειτουργικών εξόδων και την αξιοποίηση της κρατικής χρηματοδότησης, η ουσιαστική απομείωση του χρέους παραμένει εξαιρετικά δύσκολη.
Έτσι, δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα επί δεκαετίες εξακολουθούν να αποτελούν τους μεγαλύτερους οφειλέτες του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
ΣΥΡΙΖΑ: Μικρότερα χρέη, αλλά οικονομικές πληγές

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται στην ίδια κατηγορία με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ως προς το ύψος του τραπεζικού δανεισμού.
Ωστόσο και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης των προηγούμενων ετών αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, ιδιαίτερα μετά τις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης λόγω της εκλογικής του συρρίκνωσης και τις εσωκομματικές αναταράξεις.
Οι οικονομικές του υποχρεώσεις παραμένουν διαχειρίσιμες σε σχέση με τα δύο μεγάλα κόμματα, όμως η μείωση των εσόδων δημιουργεί νέες πιέσεις στη λειτουργία του.
Δάνεια που μοιάζουν… αιώνια
Το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο το ύψος των χρεών.
Είναι αν υπάρχει πραγματικά σχέδιο αποπληρωμής.
Οι οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι τα περισσότερα από αυτά τα δάνεια έχουν αναχρηματοδοτηθεί ή επιβαρύνονται επί δεκαετίες με τόκους, ενώ η αποπληρωμή τους βασίζεται κυρίως στη μελλοντική κρατική χρηματοδότηση που λαμβάνουν τα κόμματα ανάλογα με την εκλογική τους δύναμη.
Με απλά λόγια, πρόκειται για υποχρεώσεις που δύσκολα μπορούν να εξαφανιστούν μέσα στα επόμενα χρόνια, γεγονός που διατηρεί ανοιχτό ένα ζήτημα θεσμικής αξιοπιστίας.
Ηθικό και πολιτικό ζήτημα
Το θέμα δεν είναι μόνο λογιστικό.
Είναι βαθιά πολιτικό.
Ο πολίτης που βλέπει τον τραπεζικό του λογαριασμό να δεσμεύεται για λίγες χιλιάδες ευρώ ή απειλείται με πλειστηριασμό επειδή δεν εξυπηρετεί το δάνειό του εύλογα αναρωτιέται γιατί διαφορετικοί κανόνες φαίνεται να ισχύουν για τους πολιτικούς οργανισμούς.
Η εικόνα αυτή τροφοδοτεί την καχυποψία απέναντι στο πολιτικό σύστημα και ενισχύει την αίσθηση ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά: ένα για τον απλό πολίτη και ένα για όσους διεκδικούν την εξουσία.
Όταν οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους
Σε μια εποχή όπου η πολιτική αξιοπιστία δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε, οι ισολογισμοί των κομμάτων λειτουργούν ως καθρέφτης.
Δεν αρκεί να υπόσχεσαι ότι θα εξυγιάνεις τα δημόσια οικονομικά όταν τα οικονομικά του ίδιου του κόμματός σου παραμένουν βυθισμένα στα ελλείμματα και στα δάνεια.
Η οικονομική διαχείριση δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ζήτημα. Είναι δείκτης αξιοπιστίας, σοβαρότητας και πολιτικής συνέπειας.
Γιατί, τελικά, όποιος ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών για να διαχειριστεί τα δισεκατομμύρια του κράτους, οφείλει πρώτα να μπορεί να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί με διαφάνεια και υπευθυνότητα τα οικονομικά του ίδιου του πολιτικού του οργανισμού.

