Τριπλέτα… φωτιά στον ΣΥΡΙΖΑ: Πόσο θα αντέξουν μαζί Δούρου, Πολάκης και Παππάς;
Σήμερα η κρίσιμη Κεντρική Επιτροπή του κόμματος
Τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στη σημερινή κρίσιμη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Το νέο κομματικό σχήμα καλείται να διαχειριστεί έναν ΣΥΡΙΖΑ αποδυναμωμένο από συνεχείς διασπάσεις και αποχωρήσεις στελεχών, ενώ ήδη γεννώνται ερωτήματα για το ποιος θα έχει τον πραγματικό έλεγχο, ποιος θα χαράσσει τη γραμμή και αν η συνύπαρξη των τριών κορυφαίων στελεχών μπορεί να αποδειχθεί βιώσιμη.
σχετικά άρθρα
Τι κόμμα παραλαμβάνει η νέα ηγετική ομάδα αν τελικά συμφωνήσουν σήμερα στην ΚΕ και δεν προκύψουν νέα ευτράπελα. Κανείς πάντως δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας του. Μετά τις συνεχείς εσωκομματικές συγκρούσεις, τις αποχωρήσεις και τις διασπάσεις των τελευταίων ετών, η νέα ηγετική ομάδα καλείται να ανασυγκροτήσει ένα κόμμα που έχει χάσει μεγάλο μέρος της οργανωτικής και πολιτικής του ισχύος.
Το βασικό ερώτημα είναι αν υπάρχει πλέον κοινό σχέδιο ή αν η νέα ηγεσία θα εγκλωβιστεί σε μια διαρκή εσωτερική διαπραγμάτευση μεταξύ διαφορετικών κέντρων εξουσίας.
Θα στηθούν κάλπες για πρόεδρο από τη βάση;
Ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα εκλεγεί ο επόμενος πρόεδρος. Θα επιλεγεί η λύση της προσφυγής στη βάση, όπως συνέβη τα προηγούμενα χρόνια, ή θα αναζητηθεί διαφορετική διαδικασία;
Θα μείνουν στο δρόμο για τις εκλογές μόνο με επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας και τη Ρένα Δούρου στο ρόλο αυτό;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο τις εσωκομματικές ισορροπίες, αλλά και τη νομιμοποίηση της επόμενης ηγεσίας, καθώς αρκετά στελέχη θεωρούν ότι μόνο μια ανοιχτή εκλογική διαδικασία μπορεί να δώσει πολιτική διέξοδο.
Η απόφαση του Παύλου Πολάκη να κάνει πίσω στην υποψηφιότητα του για πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας ερμηνεύεται από πολλούς ως τακτικισμός και όχι ως ένα βήμα πίσω από τον βουλευτή Χανίων. Το ενδιαφέρον του για την ηγεσία και την αρχηγία δεν έχει τελειώσει.
Ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο;
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατανομή της εξουσίας.
Η Ρένα Δούρου, ως πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, θα είναι το κοινοβουλευτικό πρόσωπο του κόμματος.
Ο Παύλος Πολάκης αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο στην πολιτική και εκλογική αντιπαράθεση, αποτελώντας το πιο μαχητικό στέλεχος της παράταξης.
Ο Νίκος Παππάς, ως γραμματέας, διατηρεί τον οργανωτικό μηχανισμό και σημαντικό μέρος της κομματικής λειτουργίας.
Το ερώτημα είναι προφανές: ποιος θα δίνει τελικά τη γραμμή; Ποιος θα εκπροσωπεί επίσημα τον ΣΥΡΙΖΑ στα τηλεοπτικά πάνελ; Ποιος θα λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις όταν προκύπτουν κρίσιμα πολιτικά διλήμματα; Θα υπακούσει ο Παύλος Πολάκης στη γραμμή που θα χαράξει η Δούρου ή ενδεχομένως ο Παππάς; Ολίγο δύσκολο όταν είναι γνωστό ότι ο Σφακιανός δεν άκουγε ούτε καν τον Τσίπρα που ήταν ο φυσικός ηγέτης του κόμματος.
Τρία κέντρα αποφάσεων ή μία ενιαία ηγεσία; Τι θα πουν στην Κεντρική Επιτροπή;
Η ύπαρξη τριών ισχυρών πόλων μπορεί θεωρητικά να εξασφαλίσει συλλογικότητα. Μπορεί όμως και να οδηγήσει σε παράλληλα κέντρα εξουσίας, διαφορετικές δημόσιες τοποθετήσεις και αντικρουόμενα πολιτικά μηνύματα.
Κάθε δημόσια παρέμβαση θα εξετάζεται πλέον μέσα από το πρίσμα του ποιος εκφράζει την επίσημη θέση του κόμματος και ποιος διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα.
Άραγε όλα τα παραπάνω θα ξεκαθαριστούν στη σημερινή Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ή θα αφεθεί ένα ομιχλώδες τοπίο και πολύ σύντομα θα δούμε νέους εμφυλίους στην Κουμουνδούρου;
Η μεγάλη δοκιμασία
Η πραγματική δοκιμασία δεν θα είναι οι εσωκομματικές ισορροπίες αλλά η καθημερινή λειτουργία της ηγεσίας. Οι κρίσεις στην πολιτική δεν περιμένουν ούτε συνεδριάσεις ούτε εσωτερικές συναινέσεις.
Εκεί θα φανεί αν η τριάδα μπορεί να λειτουργήσει ως ενιαίο κέντρο αποφάσεων ή αν οι διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις θα οδηγήσουν σε νέες τριβές και εσωστρέφεια.
Το στοίχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο να αποκτήσει νέα ηγεσία. Είναι να αποδείξει ότι διαθέτει κοινή στρατηγική, ενιαία φωνή και σαφή πολιτική κατεύθυνση σε μια περίοδο που επιχειρεί να ανακτήσει την αξιοπιστία και την εκλογική του επιρροή.
Σε κάθε περίπτωση η τριπλέτα φωτιά αναλαμβάνει ένα κόμμα που στις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται γύρω στο 1,5% και ήδη οι αποχωρήσεις στελεχών αγγίζουν το 75% της συνολικής δύναμης του κόμματος. Αυτός είναι ένας ακόμα σοβαρός προβληματισμός: Τι κόμμα αναλαμβάνουν τελικά και πόσο ψηλά μπορούν να το ξανασηκώσουν;
