Αυτοεξευτελισμός χωρίς τέλος στον ΣΥΡΙΖΑ – Μετά τον Φάμελλο, η απόλυτη εικόνα διάλυσης
Δεν μπορούν να κάνουν ούτε Κεντρική Επιτροπή
Δύο όργανα, δύο γραμμές, τρεις δελφίνοι και ένα κόμμα που μοιάζει να έχει χάσει κάθε ίχνος σοβαρότητας
σχετικά άρθρα
Αν κάποιος πίστευε ότι η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου θα λειτουργούσε ως αφετηρία για μια στοιχειώδη ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, οι εξελίξεις των τελευταίων ωρών τον διαψεύδουν πανηγυρικά. Αντί να επικρατήσει ψυχραιμία και να δρομολογηθούν θεσμικές διαδικασίες, το κόμμα βυθίζεται ακόμη περισσότερο σε ένα πρωτοφανές εσωκομματικό χάος.
Από τη μία πλευρά, το μπλοκ των Παύλου Πολάκη, Νίκου Παππά και Ρένας Δούρου επιμένει ότι η Κεντρική Επιτροπή πρέπει να συνεδριάσει άμεσα. Από την άλλη, η πλειοψηφία της Πολιτικής Γραμματείας προκρίνει διαφορετικό δρόμο, συγκαλώντας άλλο όργανο σε διαφορετικό χρόνο. Το αποτέλεσμα είναι να εκπέμπεται η εικόνα ενός κόμματος που δεν μπορεί να συμφωνήσει ούτε στο ποιο όργανο είναι αρμόδιο να αποφασίσει για το μέλλον του.
Και να φανταστείτε ότι αυτοί οι άνθρωποι κυβέρνησαν τη χώρα…
Η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου όχι μόνο δεν εκτόνωσε την κρίση, αλλά άνοιξε νέο κύκλο εσωστρέφειας. Οι εσωκομματικές αντιπαραθέσεις συνεχίζονται με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, ενώ οι διαφορετικές ομάδες δίνουν την εντύπωση ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για τον έλεγχο του κομματικού μηχανισμού παρά για την πολιτική προοπτική της παράταξης.
Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει περισσότερο κόμμα σε διαδικασία διάλυσης παρά αξιωματική δύναμη που φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει. Αντικρουόμενες ανακοινώσεις, δημόσιες αλληλοδιαψεύσεις, στρατόπεδα που λειτουργούν αυτόνομα και διαρκείς συγκρούσεις συνθέτουν ένα σκηνικό που δύσκολα μπορεί να εμπνεύσει ακόμη και τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο οργανωτικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Όταν ένα κόμμα αδυνατεί να εμφανίσει ενιαία γραμμή ακόμη και για τη σύγκληση των οργάνων του, πώς μπορεί να πείσει ότι είναι έτοιμο να κυβερνήσει μια χώρα;
Ατελείωτος εμφύλιος
Η παραίτηση Φάμελλου έκλεισε έναν κύκλο, αλλά δεν έλυσε κανένα από τα μεγάλα προβλήματα. Αντίθετα, αποκάλυψε ότι η κρίση είναι πολύ βαθύτερη και αφορά πλέον την ίδια τη συνοχή και την πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ.
Η σημερινή εικόνα της Κουμουνδούρου δεν παραπέμπει σε διαδικασία ανασυγκρότησης, αλλά σε μια ατελείωτη μάχη μηχανισμών. Και όσο αυτή η κατάσταση συνεχίζεται, τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται στα μάτια πολλών πολιτών από κόμμα εξουσίας σε ένα κόμμα που αυτοϋπονομεύεται καθημερινά, προσφέροντας μόνο εικόνες εσωτερικού εμφυλίου και πολιτικού αυτοεξευτελισμού.
