Το Μαξίμου ψάχνει τους παλιούς της ΝΔ – Ποιοι πιάνουν δουλειά για τη μεγάλη επιστροφή
Οι άνθρωποι - κλειδιά για να κλείσουν τα εσωτερικά μέτωπα
Από τον Κυρανάκη και τον Χατζηδάκη μέχρι τον Πιερρακάκη και τον Μεϊμαράκη – Οι μυστικές γέφυρες με την καραμανλική πτέρυγα, η κινητοποίηση της παλιάς φρουράς και ο αθόρυβος ρόλος του Θανάση Νέζη. Μια επιχείρηση με πολλούς αποδέκτες και ακόμη περισσότερους πρωταγωνιστές βρίσκεται σε εξέλιξη στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Το Μέγαρο Μαξίμου έχει αρχίσει να αναζητά ξανά τους ανθρώπους του παλιού κομματικού μηχανισμού, να ανοίγει πόρτες που είχαν μείνει για καιρό κλειστές και να στέλνει μηνύματα ότι στην επόμενη εκλογική μάχη δεν περισσεύει κανείς.
Το σχέδιο δεν αφορά μόνο την ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού. Αφορά κυρίως την επανασύνδεση με εκείνους που αισθάνθηκαν ότι μπήκαν στο περιθώριο, την ενεργοποίηση των παραδοσιακών δικτύων της ΝΔ και την προσπάθεια να περιοριστούν οι εσωτερικές αποστάσεις που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια.
Στο παρασκήνιο, μάλιστα, φαίνεται να διαμορφώνεται ένας άτυπος καταμερισμός ρόλων. Άλλοι αναλαμβάνουν να προσεγγίσουν την παλιά φρουρά, άλλοι να φέρουν νέα πρόσωπα στο προσκήνιο και άλλοι να κρατήσουν ανοιχτές τις γέφυρες με τις ιστορικές αναφορές της παράταξης. Στο κέντρο όλων βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος γνωρίζει ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν θα κριθεί μόνο από την κυβερνητική προβολή, αλλά και από το πόσο συμπαγής θα εμφανιστεί η Νέα Δημοκρατία στο εσωτερικό της.

Ο Κυρανάκης ψάχνει νέα αίματα με άρωμα από τα παλιά
Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης επιχειρεί να παίξει σε δύο ταμπλό. Από τη μία ανοίγει χώρο στη νέα γενιά, μέσα από την πρωτοβουλία «Debate Playoffs», που απευθύνεται σε νέους ηλικίας 18 έως 35 ετών και φιλοδοξεί να αναδείξει νέα πολιτικά στελέχη. Από την άλλη, φροντίζει να μην κόβει τους δεσμούς με τις παλαιότερες γενιές της γαλάζιας παράταξης.
Η παρουσία του Γιώργου Βουλγαράκη στην κριτική επιτροπή της πρωτοβουλίας μόνο τυχαία δεν περνά. Ο πρώην υπουργός διαθέτει μακρά διαδρομή στη ΔΑΠ και την ΟΝΝΕΔ, ενώ διατηρεί αναφορές στον καραμανλικό χώρο. Με άλλα λόγια, το μήνυμα είναι πως η ανανέωση δεν χρειάζεται να γίνει με διαγραφή της κομματικής μνήμης.
Το Μαξίμου αναζητά νέα πρόσωπα, αλλά γνωρίζει ότι οι παλιοί εξακολουθούν να έχουν γνωριμίες, επιρροή και ανθρώπους σε ολόκληρη τη χώρα. Και αυτά δεν αντικαθίστανται εύκολα με μια καινούργια γενιά στελεχών.

Χατζηδάκης σε αποστολή επαναπατρισμού των δυσαρεστημένων
Εδώ μπαίνει δυναμικά στο κάδρο ο Κωστής Χατζηδάκης. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης διαθέτει προσωπικές σχέσεις με διαφορετικές γενιές στελεχών της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ και φαίνεται να έχει αναλάβει ένα κομμάτι της δύσκολης δουλειάς: να ξαναφέρει κοντά ανθρώπους που έχουν απομακρυνθεί από την κομματική καθημερινότητα.
Η εκδήλωση της ΔΕΕΠ Α΄ Πειραιώς και Νήσων στις 8 Νοεμβρίου είχε τη δική της σημειολογία. Στην ίδια αίθουσα βρέθηκαν τρεις πρώην πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ: ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Βασίλης Μιχαλολιάκος και ο Γιάννης Κουλιζάκος.
Δεν ήταν μόνο η αναδρομή στα χρόνια της νεολαίας που είχε ενδιαφέρον. Ήταν και το πολιτικό μήνυμα του Χατζηδάκη, ο οποίος μίλησε για τη «μεγάλη ΝΔ», περιγράφοντας μια παράταξη που εκτείνεται από τη Δεξιά μέχρι τις παρυφές της σοσιαλδημοκρατίας.
Ακόμη μεγαλύτερη σημασία είχε η αναγνώριση των εσωτερικών παραπόνων. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης παραδέχθηκε ότι έγιναν λάθη, τόσο σε πολιτικές επιλογές όσο και στην αξιολόγηση προσώπων, κάνοντας λόγο για δικαιολογημένη δυσαρέσκεια και αναλαμβάνοντας δέσμευση να συμβάλει προσωπικά στη διόρθωση της κατάστασης.
Το μήνυμα προς τους παλιούς νεοδημοκράτες ήταν σαφές: δεν αρκεί να τους θυμούνται στις επετειακές εκδηλώσεις. Πρέπει να αισθανθούν ότι έχουν ξανά θέση και ρόλο.

Ο Πιερρακάκης ανοίγει γραμμές με Μεϊμαράκη και Καραμανλή
Στο ίδιο σκηνικό εντάσσεται και η κινητικότητα του Κυριάκου Πιερρακάκη. Ο υπουργός Οικονομικών εμφανίζεται να διατηρεί επαφές με πρόσωπα που έχουν ισχυρό αποτύπωμα στην ιστορική διαδρομή της ΝΔ, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να συγκεντρώνουν οι συναντήσεις του με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και τον Κώστα Καραμανλή.
Το γεύμα με τον Μεϊμαράκη στις Βρυξέλλες, την Τρίτη 10 Νοεμβρίου, κράτησε σχεδόν δύο ώρες. Οι δύο άνδρες συναντήθηκαν στο ελληνικό εστιατόριο «Το Καφενείο» και συζήτησαν για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, την ακρίβεια και τους πολιτικούς συσχετισμούς.
Η συνάντηση ήρθε σε συνέχεια της επικοινωνίας που διατηρούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ, καθώς είχαν προηγηθεί και δικές τους επαφές στις Βρυξέλλες στα μέσα Οκτωβρίου.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Πιερρακάκης είχε βρεθεί και με τον Κώστα Καραμανλή στην Ξάνθη, κατά την επίσκεψή του στη Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος. Ακολούθησε γεύμα σε χαλαρό κλίμα, παρουσία συνεργατών τους.
Οι δύο συναντήσεις έχουν τη δική τους πολιτική ανάγνωση. Ο Μεϊμαράκης εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την παραδοσιακή κομματική βάση, ενώ ο Καραμανλής αποτελεί ξεχωριστό σημείο αναφοράς για ένα σημαντικό κομμάτι της κεντροδεξιάς.
Προφανώς, ένα γεύμα δεν σημαίνει πολιτική συμφωνία ούτε διαγράφει τις διαφωνίες. Δείχνει, όμως, ότι οι δίαυλοι παραμένουν ανοιχτοί και ότι η επικοινωνία με την παλιά ηγετική γενιά εξακολουθεί να έχει θέση στην ατζέντα του Μαξίμου.
Ο Νέζης, τα τηλέφωνα και οι άνθρωποι που δεν εμφανίζονται στις φωτογραφίεςΕ
Στην επιχείρηση αυτή υπάρχει και ένας πρωταγωνιστής που δεν συνηθίζει να βρίσκεται μπροστά στις κάμερες. Ο λόγος για τον Θανάση Νέζη, στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού, ο οποίος γνωρίζει όσο λίγοι την ανθρωπογεωγραφία της Νέας Δημοκρατίας.
Η δική του δουλειά κινείται περισσότερο πίσω από τις κουρτίνες. Προσωπικές επαφές, παλιοί δεσμοί, επικοινωνία με στελέχη που έχουν απομακρυνθεί και προσπάθεια να μη χαθούν οριστικά σχέσεις που χτίστηκαν μέσα σε δεκαετίες κομματικής διαδρομής.
Δεν χρειάζονται όλες οι κινήσεις δημόσιες φωτογραφίες και επίσημες ανακοινώσεις. Κάποιες φορές ένα τηλεφώνημα, μια συνάντηση μακριά από τα φώτα ή μια προσωπική παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική για την αποκατάσταση μιας σχέσης.
Και σε μια παράταξη όπως η ΝΔ, όπου τα προσωπικά δίκτυα εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο, ο συγκεκριμένος μηχανισμός έχει τη δική του αξία.

Καραμανλής και Σαμαράς: Δύο διαφορετικές υποθέσεις για τον Μητσοτάκη
Το μεγάλο αγκάθι, βεβαίως, παραμένει η σχέση της σημερινής ηγεσίας με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς. Γιατί άλλο πράγμα οι επαφές με στελέχη της καραμανλικής περιόδου και άλλο η συνολική πολιτική σχέση με τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά.
Στην περίπτωση του Καραμανλή, οι επαφές, οι συναντήσεις με πρόσωπα του περιβάλλοντός του και η κινητικότητα στελεχών με παραδοσιακές αναφορές στη ΝΔ κρατούν ανοιχτούς τους διαύλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν λυθεί οι πολιτικές διαφωνίες ή ότι υπάρχει κάποια συμφωνία συνολικής συμπόρευσης.
Με τον Αντώνη Σαμαρά, η κατάσταση είναι διαφορετική. Οι δημόσιες διαφοροποιήσεις του απέναντι σε βασικές επιλογές της κυβέρνησης διαμορφώνουν ένα διαφορετικό πεδίο, στο οποίο οι κινήσεις προσέγγισης δεν μπορούν να περιοριστούν σε ένα κομματικό προσκλητήριο.
Το Μαξίμου, πάντως, έχει κάθε λόγο να θέλει να περιορίσει τις εσωτερικές αποστάσεις. Άλλωστε, η συσπείρωση δεν είναι μόνο υπόθεση κορυφής. Είναι και ζήτημα τοπικών οργανώσεων, παλιών στελεχών, ανθρώπων με προσωπική επιρροή και κομματικών δικτύων που μπορούν να ενεργοποιηθούν ξανά.
Το μεγάλο τεστ: Θα επιστρέψουν οι παλιοί στο γήπεδο;
Η εικόνα που σχηματίζεται είναι εκείνη ενός ευρύτερου σχεδίου με διαφορετικούς παίκτες και διακριτές αποστολές. Ο Κυρανάκης επιχειρεί να φέρει νέα πρόσωπα χωρίς να κόψει τους δεσμούς με το παρελθόν. Ο Χατζηδάκης ανοίγει διαύλους με την παλιά φρουρά. Ο Πιερρακάκης διατηρεί επαφές με ιστορικά στελέχη της παράταξης, ενώ ο Νέζης κινείται στο παρασκήνιο, εκεί όπου χτίζονται και συντηρούνται οι προσωπικές σχέσεις.
Στο τέλος της ημέρας, όμως, όλα περνούν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το ζητούμενο για τον πρωθυπουργό είναι να μη φτάσει η ΝΔ στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση με ανοιχτά εσωτερικά μέτωπα και με ένα κομμάτι του παραδοσιακού της ακροατηρίου να αισθάνεται ότι δεν έχει πλέον θέση στο κόμμα.
Οι δημόσιες συναντήσεις είναι η βιτρίνα. Η πραγματική δουλειά θα φανεί στις τοπικές οργανώσεις, στα κομματικά στελέχη που θα επιστρέψουν στην ενεργό δράση και στους ανθρώπους που θα δεχθούν να μπουν ξανά στην πρώτη γραμμή.
Γιατί το στοίχημα του Μαξίμου δεν είναι απλώς να φωτογραφηθεί με τους παλιούς. Είναι να τους πείσει ότι τους χρειάζεται. Και κυρίως, να τους κάνει να αισθανθούν ότι αυτή τη φορά δεν θα μείνουν πάλι στην εξέδρα.

