Σαμαράς: «Έχουμε αποθέματα πλούτου που δεν παράγει εισόδημα» – Το σχέδιο για τη «νέα αρχιτεκτονική» της οικονομίας

Μιλώντας στην «Ναυτεμπορική», ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε κριτική στην οικονομική πολιτική και πρότεινε επτά πεδία παρέμβασης, από τα χρέη των νοικοκυριών έως την ενέργεια και τη δημόσια περιουσία.

Σαμαράς: «Έχουμε αποθέματα πλούτου που δεν παράγει εισόδημα» – Το σχέδιο για τη «νέα αρχιτεκτονική» της οικονομίας
Ο Αντώνης Σαμαράς στην ομιλία του στην ημερίδα της «Ναυτεμπορικής», όπου παρουσίασε την πρότασή του για τη νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας.

Με αιχμή την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας και αξιοποίησης του ανενεργού εθνικού πλούτου, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς παρουσίασε την πρότασή του για τη «νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας». Μιλώντας στην ημερίδα της «Ναυτεμπορικής», άσκησε κριτική σε πτυχές της οικονομικής πολιτικής, δίνοντας έμφαση στην υπερχρέωση, την περιορισμένη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, το ενεργειακό κόστος, τη στεγαστική κρίση και την υποχώρηση της πρωτογενούς παραγωγής.

σχετικά άρθρα

Από τη διαχείριση ροών στην απελευθέρωση δυνάμεων

Ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι η οικονομική πολιτική δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στη διαχείριση μεγεθών όπως το ΑΕΠ, ο πληθωρισμός και το δημόσιο χρέος, αλλά πρέπει να επικεντρωθεί στην απελευθέρωση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας. «Έχουμε αποθέματα πλούτου που δεν παράγει εισόδημα. Περιουσία που δεν αξιοποιείται. Επιχειρήσεις που δεν μπορούν να αναπτυχθούν», σημείωσε, περιγράφοντας ως βασικό ζητούμενο τη μετάβαση «από τη διαχείριση των οικονομικών ροών στην απελευθέρωση των παραγωγικών αποθεμάτων της χώρας».

Το ανθρώπινο δυναμικό και τα χρέη

Ως πρώτο κρίσιμο απόθεμα ανέδειξε το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο, όπως είπε, παραμένει εγκλωβισμένο σε υπέρογκα χρέη προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία περίπου 1,66 εκατομμύρια ΑΦΜ βρίσκονταν στο τέλος του 2025 υπό μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ ξεπερνούσαν τα 114 δισεκατομμύρια ευρώ και προς τον ΕΦΚΑ τα 52 δισεκατομμύρια. Πρότεινε ριζική αναδιάρθρωση των οφειλών, με περιορισμό των υπερβολικών προσαυξήσεων και τόκων και ουσιαστικό «κούρεμα», εκτιμώντας ότι από τα 114 δισεκατομμύρια θα μπορούσαν να ανακτηθούν 35 σε βάθος δεκαετίας, αποφέροντας περίπου 3,5 δισεκατομμύρια ετησίως. «Δεν πρόκειται για επιβράβευση των ασυνεπών, αλλά για την αποκατάσταση της οικονομικής τους δυνατότητας να γίνουν συνεπείς», τόνισε.

Τα «κόκκινα» δάνεια και οι τράπεζες

Στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων, ο κ. Σαμαράς πρότεινε βαθύτερη αναδιάρθρωση των μη βιώσιμων χρεών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και μακροχρόνια αποπληρωμή με λογικά επιτόκια, ώστε να απελευθερωθεί ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Άσκησε μάλιστα κριτική στο τραπεζικό σύστημα, επισημαίνοντας την αντίφαση ότι οι φορολογούμενοι που στήριξαν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εξακολουθούν να δυσκολεύονται στην πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Πρότεινε τη δημιουργία Ταμείου Παραγωγικής Χρηματοδότησης, στο οποίο θα κατευθύνεται μέσω ειδικού μηχανισμού το ποσό που αντιστοιχεί στον αναβαλλόμενο φόρο πριν από τη διανομή μερισμάτων, για τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αγροτικών εκμεταλλεύσεων και επενδύσεων εκσυγχρονισμού.

Η στεγαστική κρίση

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη στεγαστική κρίση, την οποία συνέδεσε με τις εκατοντάδες χιλιάδες κλειστές ή αναξιοποίητες κατοικίες. Αντί της συνεχούς επέκτασης της οικοδομικής δραστηριότητας, πρότεινε φορολογικά κίνητρα για την επαναφορά των κλειστών ακινήτων στην αγορά και απλούστευση των διαδικασιών. «Είναι ταχύτερο, οικονομικότερο και κοινωνικά δικαιότερο να αξιοποιήσουμε ένα υπάρχον απόθεμα κατοικιών, παρά να καλύπτουμε το έλλειμμα στέγης τσιμεντώνοντας τα πάντα», ανέφερε, συνδέοντας την προσιτή κατοικία με το δημογραφικό.

Ο πρωτογενής τομέας και η ενέργεια

Στην πρωτογενή παραγωγή εντόπισε ακόμη ένα αναξιοποίητο απόθεμα, προειδοποιώντας ότι «η περιφέρεια πεθαίνει» και ζητώντας μεγαλύτερα και ανταγωνιστικότερα παραγωγικά σχήματα, με κοινή διαχείριση γης, συμβολαιακή γεωργία και χαμηλότερο ενεργειακό κόστος. Για την ενέργεια, άσκησε κριτική στον σχεδιασμό, υποστηρίζοντας ότι η χώρα επένδυσε στις ανανεώσιμες πηγές χωρίς επαρκείς υποδομές αποθήκευσης, και ζήτησε συνδυασμό πηγών, ανάπτυξη μπαταριών και ολοκλήρωση έργων όπως η Μεσοχώρα. «Είναι πολιτική παραγωγής, βιομηχανίας και εθνικής ανταγωνιστικότητας», σημείωσε.

Η δημόσια περιουσία και το συνολικό σχέδιο

Ως έβδομο πεδίο ανέδειξε τη δημόσια περιουσία, προτείνοντας τη δημιουργία ενός οργανωμένου εθνικού επενδυτικού αποθέματος που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση κρατικού επενδυτικού ταμείου. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα επτά πεδία δεν αποτελούν αποσπασματικές παρεμβάσεις, αλλά συνθέτουν ένα αλληλοσυνδεόμενο παραγωγικό σχέδιο. Διαχώρισε μάλιστα την αντίληψή του για την ελεύθερη οικονομία από τη δημιουργία καρτέλ: «Πραγματική ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει να αφήνουμε την αγορά στα χέρια των ισχυρότερων». Κλείνοντας, υποστήριξε ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι η έλλειψη πόρων, αλλά η αδυναμία αξιοποίησής τους: «Η Ελλάδα είναι δυνητικά πλούσια χώρα. Απλώς δεν το ξέρουμε».