Ψαρεύει σε θολά νερά το ΙΧ κόμμα Καρυστιανού
Ξεχείλιζε ο θυμός και η καταγγελία-Ήταν όλα στο "αντί " και επιτηδευμένο συναίσθημα
Από όλα είχε ο μπαχτσές. Και συντηρητικά δεξιά στοιχεία και επαναστατικό αριστερισμό. Κάπως έτσι ξεκίνησε τη περιπέτεια της στη πολιτική η Μαρία Καρυστιανού με τη χθεσινή της εναρκτήρια ομιλία της στο κινηματοθέατρο Ολύμπιο της Θεσσαλονίκης. Τα είχε όλα κανονικά.
σχετικά άρθρα
Δεν έλειπε τίποτε. Συναίσθημα, θυμός , έμμεσες αναφορές για το νέο κόμμα Τσίπρα ( εμείς δεν κάνουμε rebranding κάνουμε branding) που σε λίγες μέρες θα κάνει την εμφάνιση του, πρόσωπα ανακατεμένα , με παρελθόν, παρόν αλλά άδηλο πολιτικό μέλλον , άτακες για να μείνουν στη μνήμη των συγκεντρωμένων και μεγάλο καλάμι ψαρέματος.
Ψάρεμα σε θολά νερά
Ακριβώς, η κ. Καρυστιανού με την ομιλία της ψάρευε σε θολά νερά για να τους έχει όλους ικανοποιημένους, είπε αυτά που ήθελαν να ακούσουν δίχως κάτι πραγματικό, ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο απο τα όσα υποστήριξε. Κανένα μέλλον καμία προοπτική παρά μόνο πολιτική αυταρέσκια.
Κατήγγειλε το κράτος θυμίζοντας τους ΑΝΕΛ και τον Πάνο Καμμένο. Μίλησε για έλλειψη δικαιοσύνης θυμίζοντας τους αγανακτισμένους της άνω και της κατω πλατείας. Μίλησε για διαφθορά όπως οι ακροδεξιοί. Επηρεασμένη σαφώς απο την τραγωδία των Τεμπών κα τον άδικο θάνατο νέων ανθρώπων μεταξύ των οποίων και της κόρης της εργαλειοποίησε τον αβαστακτο πόνο και τον έκανε υποχείριο της πολιτικής. Η ίδια ήταν αυτή που έλεγε οτι δεν ενδιαφέρεται για πολιτικά αξιώματα και η ίδια ειναι που τα αναζήτησε, τα σχεδίασε και τα οργάνωσε ζητώντας τη ψήφο του ελληνικού λαού.
“Η ελπίδα για τη δημοκρατία” όπως λέγεται το κόμμα της κ. Καρυστιανού έχει σαφώς προσωπικά χαρακτηριστικά σαν και αυτά που κατήγγειλε η ίδια απο το πάλκο του θεάτρου στη Θεσσαλονίκη μπροστά στους συγκεκριμένους όταν ζητούσε να την ακολουθήσουν. Και ας έλεγε ότι ” δεν σας ζητώ να πιστέψετε σε μεσσίες”. Είπε ακόμη ότι ” δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί που τρέχουν για τις καρέκλες τους.” Ακόμα και στον τίτλο του κόμματος επέλεξε να βάλει το όνομά της.
Λίγο απ´ όλα για να είναι οι πάντες ευχαριστημένοι
Δεν μίλησε ούτε για τα εθνικά προτάγματα της χώρας , ούτε πως οι πολίτες θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν ουσιώδη προβλήματα ούτε πως χώρα θα αποκτήσει Εθνική αυτοπεποίθηση. Ήταν λίγο απ´ όλα. Όπως η ζωγραφιές στη μπλούζα του Θανάση Αυγερινού με τα πρόσωπα του Ντοστογιέφσκι, Τολστόι και Τσέχωφ για να κάνει παιχνίδι λεκτικό απο το ομώνυμο έργο του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα” έγκλημα και τιμωρία” συνδεοντάς το λεκτικά με τα Τέμπη ενώ πιο μετά επιβεβαίωσε ο τεχνικός πραγματογνώμονας της υπόθεσης Βασίλης Κοκοτσάκης πως ο θυμός της μάνας που έχασε το παιδί της έδωσε δύναμη έτσι ώστε να κάνει την οργή κύμα και ποτάμι ενάντια στην αδικία .
Η ηθοποιός Κατερίνα Μουτσάτσου έβαλε και αυτή τη δική της πινελιά όπως οι άνθρωποι του μόχθου των Ελλήνων που ζούνε στο εξωτερικό αλλά και διάφοροι επαγγελματίες αγρότες που πίστεψαν ότι θα γίνουν μέσω της προέδρου του κόμματος νέοι Αντύπες του αγροτικού κάμπου.
Επιτιδεύμενο συναίσθημα
Όλα αυτά φυσικά στερούνται πολιτικής ανανέωσης. Ακόμα και η μακροσκελής ιδρυτική διακήρυξη ήταν ένα συνονθύλευμα από διακηρύξεις άλλων κομμάτων. Δεν έφερε κάτι νέο, κάτι που να κάνει όπως λέμε το μεγάλο «μπαμ».
Δικαίωμα της είναι φυσικά να ιδρύσει κόμμα και να ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού έχει απόλυτα δικαίωμα να το κάνει όπως και κάθε άλλος συμπολίτης μας. Από τη στιγμή όμως που επαγγέλλεται κάτι διαφορετικό δεν μπορεί να είναι τόσο ίδιο με αυτό που καταγγέλει. Να εμφανίζεται δηλαδή ψαρεύοντας δεξιά και αριστερά με λέξεις , προτάσεις και απόψεις που απλά είναι ανεφάρμοστες. Μακάρι φυσικά όλα αυτά που είπε να ήταν απλά και να μπορούσαν να γίνουν. Τίποτε όμως δεν γίνεται όταν βασίζεται στο θυμό, την καταγγελία , το επιτιδεύμενο συναίσθημα.
Υπήρχαν φυσικά και εκείνοι που δικαίωσαν όσους απο την κυβέρνηση χαρακτήριζαν ρωσόφιλη την προσπάθεια της κ. Καρυστιανού που επιδιώκει να είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές έχοντας υποστηρικτές πράγματι ανθρώπους που υπηρετούν τη ρωσική κουλτούρα και με το παραπάνω. Ανάμεσα σε εκείνους που δήλωσαν υποστήριξη στο πεδίο της μάχης υπέρ της κ. Καρυστιανού ο επιχειρηματίας και πρόεδρος των Ελλήνων της Αγίας Πετρούπολης. Κ. Στράτος Σιουρδάκης.
Η κ. Καρυστιανού έφτασε στο χώρο με μια ώρα καθυστέρηση. Η εκδήλωση με την ομιλία της έγινε ακόμη πιο μετά αφού προηγήθηκαν βίντεο με δηλώσεις ανθρώπων που συνυπέγραψαν τη διακήρυξη της , θέλοντας έτσι να δείξει ότι δεν είναι η ίδια η πρωταγωνίστρια αλλά οι απλοί πολίτες. Και αυτό μια συνταγή χιλιοειπωμένη από τα παλιά. Copy paste για να θυμηθούμε τον Πολάκη. Εν τέλει τίποτε καινούργιο δεν είχε η εκδήλωση ίδρυσης του νέου κόμματος πλην της ενδυματολογικής εμφάνισης της νέας προέδρου εμπνευσμένης του διάσημου σχεδιαστή μόδας Βασίλη Ζούλια.
Μουσική όπως αυτή μετά τη Χούντα
Ζορμπάς, Μίκης και Ξυλούρης. Μουσική και τραγούδια που κατά κύριο λόγο αναδείκνυαν τη χώρα μετά τη Χούντα τους αγώνες για την ελευθερία. Αυτό ήθελε να συνδυάσει η κυρία Καρυστιανού. Την μουσική και τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη για να δείξει ότι η χώρα δεν είναι ελεύθερη, αλλά υποδουλωμένη σε ξένους όπως είπε και στους ντόπιους που θέλουν το κακό της Ελλάδας μέσα από τη διαφθορά και την ατιμωρησία. Την αδιαφάνεια τη κλοπή και τη συγκάλυψη.
Στο Ολύμπιο παρέλασαν και άλλοι που θαμπώθηκαν από την ορμή της Μαρίας Καρυστιανού. Άνθρωποι που αρνιόντουσαν τα εμβόλια , αντιεμβολιαστές , αλλά και πρώην επιτελάρχες του πενταγώνου που είχαν διατελέσει σε νευραλγικές θέσεις δίπλα από πρώην υπουργούς Άμυνας , όπως ο κ. Θανάσης Παπανικολάου πρώην πτέραρχος υπασπιστής του Άκη Τσοχατζόπουλου και πρώην διευθυντής του στρατιωτικού γραφείου του Ευάγγελου Βενιζέλου.
Για αυτό σας είπα και στην αρχή. Είναι σαν την κόκα κόλα που πάει με όλα.
Από την χθεσινή παρουσίαση πάντως κανείς δεν κατάλαβε που τοποθετεί το κόμμα της η κυρία Καρυστιανού στο πολιτικό φάσμα.
