Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 Ελλήνων πατριωτών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής τον Μάιο του 1944 έφεραν στο προσκήνιο και στο δημόσιο διάλογο μια λανθασμένη συζήτηση που ευνοεί μόνο τη θεωρία των δύο άκρων και μας γυρίζει πίσω σε σκοτεινές εποχές εμφυλιοπολεμικής διαμάχης και διχασμού. Αντί τα φωτογραφικά αυτά ντοκουμέντα να αποτελέσουν σημείο εθνικής υπερηφάνειας και ιστορικής μνήμης, στα social media διεξάγεται τις τελευταίες ημέρες μια χυδαία και απαράδεκτη αντιπαράθεση για το αν οι εκτελεσθέντες ήταν μόνο κομμουνιστές ή αν ήταν Έλληνες που θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Μια στρεβλή συζήτηση που δεν τιμά κανέναν, πόσο μάλλον αυτούς που έπεσαν με το κεφάλι ψηλά για να μπορούμε σήμερα όλοι εμείς να δημοσιολογούμε ακατάσχετα…
σχετικά άρθρα
Οι νοσταλγοί του εμφυλίου Δυστυχώς όλη αυτή η συζήτηση γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και από πολιτικές δυνάμεις του τόπου που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιχειρούν να εκμεταλλευτούν και να καπηλευτούν την αντίσταση του ελληνικού λαού έναντι των δυνάμεων κατοχής. Προφανώς ακόμα και στις μέρες μας υπάρχουν νοσταλγοί του εμφυλίου και από τις δύο πλευρές οι οποίοι με κάθε ευκαιρία επιχειρούν να αναβιώσουν ένα νέο εθνικό διχασμό. Έμποροι του διχασμού και του φανατισμού που κράτησε πίσω την χώρα για πολλές δεκαετίες.
Τι λένε τα ντοκουμέντα;
Η ιστορική αλήθεια αναφέρει ότι την 1η Μαΐου του 1944, 200 Έλληνες εκτελέστηκαν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής αν και δεν είχαν συμμετάσχει στην επίθεση κατά των Γερμανών στους Μολάους. Οι περισσότεροι εκ των 200 ήταν πολιτικοί κρατούμενοι πριν εισβάλλουν οι Γερμανοί στην Ελλάδα.
Κρατούνταν για χρόνια από το καθεστώς Μεταξά, γιατί ήταν κομμουνιστές ή αγωνιστές του εργατικού κινήματος. Με την Κατοχή, οι δοτές κυβερνήσεις (Τσολάκογλου, Ράλλης κλπ) των Αθηνών τους παρέδωσαν στον έλεγχο των Γερμανών.
Μετά το θάνατο του Γερμανού στρατηγού Φραντς Κρεχ στις 27 Απριλίου του 1944 από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ στους Μολάους Λακωνίας, η γερμανική διοίκηση αποφάσισε εκδίκηση «δια παραδειγματισμό», Οι Γερμανοί τους χρησιμοποίησαν ως ομήρους αντιποίνων για τη δράση της Αντίστασης. Η εκτέλεσή τους αποφασίστηκε από τα SS, στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου και έγινε στην Καισαριανή»
Σήμερα, μετά την αποκάλυψη των φωτογραφιών ο δημόσιος διάλογος έχει πάει άλλου, σε επικίνδυνα μονοπάτια: Ήταν Έλληνες πατριώτες ή κομμουνιστές; Η ιστορία δείχνει ότι ήταν και τα δύο — αγωνιστές για την ελευθερία. Το δυστύχημα είναι ότι αυτή η στρεβλή και αποπροσανατολιστική συζήτηση αναπαράγεται και από αρκετούς δημοσιογράφους ανάλογα με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις• είτε είναι αριστερόστροφοι είτε δεξιόστροφοι.
Τα πατριδόμετρα και τα κομμουνιστόμετρα Ποια εθνική βαρύτητα έχει αν αυτοί οι 200 Έλληνες οι οι δεκάδες χιλιάδες που εκτελέστηκαν και σφαγιάστηκαν από τους Γερμανούς ήταν δεξιοί, αριστεροί ή κεντρώοι;
Γιατί εν έτει 2026 πρέπει οπωσδήποτε να βγάλουμε πάλι τα «πατριδόμετρα» και τα «κομμουνιστόμετρα» και να μετρήσουμε τη μνήμη των ηρώων; Τι ακριβώς προσφέρει στον τόπο μια τέτοια κίνηση πέραν του ότι αμαυρώνει την εθνική μας αξιοπρέπεια;
Οι 200 της Καισαριανής ήταν Έλληνες πατριώτες που φυλακίστηκαν από Έλληνες δικτάτορες και εκτελέστηκαν στη συνέχεια από ξένους κατακτητές. Θύματα δύο καθεστώτων και ταυτόχρονα και σύμβολα αντίστασης.
Οι 200 της Καισαριανής θα έπρεπε σήμερα να αποτελούν ηχηρό μήνυμα για την ελευθερία και την ιστορική μνήμη και όχι πεδίο μικρό πολιτικής αντιπαράθεσης. Θα έπρεπε να αποτελούν σημείο αναφοράς και εθνικής ομοψυχίας. Τους εκτέλεσαν οι φασίστες το 1944 δεν χρειάζεται να τους «εκτελούμε» και το 2026.
