Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από τη σύγκρουση Γεωργιάδη με τους γιατρούς

Τρικυμία εν κρανίω στο Μαξίμου με τα καμώματα του υπουργού Υγείας, που συντηρεί στην επικαιρότητα μια σφοδρή και αχρείαστη κόντρα με τους υγειονομικούς, δοκιμάζοντας τις αντοχές της κυβέρνησης στον κρίσιμο χώρο του Κέντρου.

Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από τη σύγκρουση Γεωργιάδη με τους γιατρούς

Η σφοδρή αντιπαράθεση των συνδικαλιστών γιατρών με τον υπουργό Υγείας μετά τα επεισόδια στο νοσοκομείο της Νίκαιας δημιουργεί ένα νέο «αχρείαστο» μέτωπο κατά της κυβέρνησης αντίστοιχο με αυτό των αγροτικών κινητοποιήσεων, αλλά και με τις αντιδράσεις με την τροπολογία για το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη.

σχετικά άρθρα

Μπορεί ο ίδιος ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης να εκτιμά ότι σε προσωπικό επίπεδο κερδίζει πόντους από την συντήρηση της αντιπαράθεσης με τους εκπροσώπους του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στο Μέγαρο Μαξίμου όμως ζυγίζουν την κατάσταση διαφορετικά.

Η οργή στο πρόσωπο του Άδωνι έχει πάρει διαστάσεις χιονοστιβάδας στα social media και κυρίως την χρεώνεται η κυβέρνηση μέσω της κρατικής καταστολής. Από τις αντιδράσεις των χρηστών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι «η κυβέρνηση κάνει χρήση ακραίας βίας σε επιστήμονες γιατρούς για να προστατεύσει έναν υπουργό της».

Η διπλή ανάγνωση των δηλώσεων Μαρινάκη

Αν και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να καταδικάσει την επίθεση εναντίον του Άδωνι Γεωργιάδη και να υπογραμμίσει ότι σε κανένα δημοκρατικό πολίτευμα δεν εννοείται να δέχεται επιθέσεις βίας και να παρεμποδίζεται ένας υπουργός να μπει σε δημόσιο νοσοκομείο, ο φόβος να γυρίσει μπούμερανγκ αυτή η διαμάχη είναι υπαρκτός.

Ακόμα κι αν η στάση του κ. Γεωργιάδη συγκινεί ενδεχομένως ένα εκλογικό ακροατήριο εντός της ΝΔ που απεχθάνεται τον αριστερόστροφο συνδικαλισμό, στην εκλογική δεξαμενή του Κέντρου (όπου στοχεύει η ΝΔ) η κρατική βία και η αλαζονεία είναι έννοιες απεχθείς.

Επισήμως τη γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου την περιέγραψε ο κ. Παύλος Μαρινάκης που μίλησε για παραβατικούς, μειοψηφίες και υποκινούμενους από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

«Πάρα πολύ σωστά έκαναν οι αστυνομικοί εφόσον διαπράχθηκαν ποινικά αδικήματα ή αυτό θεώρησαν ότι έγινε να εφαρμόσουνε το νόμο… Μακάρι να μην χρειάζονταν αλλά απεδείχθη εκ του αποτελέσματος ότι απαιτείτο η παρουσία των ΜΑΤ. Όλες αυτές οι μειοψηφίες δεν εκπροσωπούν το σύνολο του υγειονομικού κόσμου. Είναι οι μειοψηφίες του χθες, δυστυχώς και ο δικός μας πολιτικός χώρος τις ανέχτηκε για πάρα πολλά χρόνια με μία ενοχικότητα, δεν είναι όμως λογική που συνάδει με το δημοκρατικό πολίτευμα να εμποδίζεις έναν εκπρόσωπο της πολιτείας. Πώς θα αντιμετωπίσει η ευνομούμενη πολιτεία τους παραβατικούς; Άλλο η διαμαρτυρία άλλο η παρεμπόδιση εισόδου.

Η διαμαρτυρία είναι συνταγματικώς κατοχυρωμένη, άλλο η διαμαρτυρία άλλο η παρεμπόδιση που εκεί φεύγεις από τα όρια των δημοκρατικών σου δικαιωμάτων. Δεν έχεις δικαίωμα να παρεμποδίσεις κανέναν να μπει οπουδήποτε και άλλο οι παράνομες πράξεις. Το πώς θα αντιμετωπίσει η αστυνομία έναν παραβατικό έχει να κάνει με το πλαίσιο των καθηκόντων. Δηλαδή η δράση φέρνει αντίδραση προφανώς η αντίδραση δεν πρέπει να ξεπερνάει τα όρια του νόμου και του επιτρεπτού. Επιχειρησιακά υποδείξεις στην Αστυνομία δεν θα κάνουμε, το ξαναλέω όμως για να μην τρελαθούμε, εδώ δεν είναι κάτι το οποίο πρέπει να συμψηφιστεί. Αλλά το πιο θλιβερό απ’ όλα είναι η στάση των κομμάτων. Δεν είδαμε καθαρή καταδίκη αυτών των συμπεριφορών που είναι φασίζουσες».

Διαβάζοντας προσεκτικά τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου γίνεται σαφές ότι έσπευσε να καλύψει τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και την ΕΛ.ΑΣ. και όχι να δικαιώσει τον Άδωνι Γεωργιάδη.

Από την άλλη μεριά δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη απέφυγε αυτές τις ημέρες να εμφανιστεί και να υπερασπιστεί σε επίπεδο πολιτικών δηλώσεων το συνάδελφό του αρνούμενος να ρίξει κι άλλο λάδι τη φωτιά.

Προφανώς στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν καταλάβει ότι το δόγμα «νόμος και τάξη» θολώνει το αφήγημα των θετικών ειδήσεων που θέλει να προβάλλει η κυβέρνηση ενόψει των εκλογών και ενισχύει φαινόμενα «αγανακτισμένων» και συγκρούσεων με «πάνω και κάτω πλατείες» που διχάζουν το σύνολο της κοινωνίας και δίνουν πάτημα σε νοσταλγούς του ακραίου λαϊκισμού.

Ταυτόχρονα ενισχύουν την λεγόμενη αντισυστημική ψήφο οργής και σίγουρα δεν αναδεικνύουν το όποιο έργο μπορεί να έχει κάνει η κυβέρνηση στην αναβάθμιση του ΕΣΥ.

Πρακτικά στο γαλάζιο στρατόπεδο δεν επιθυμούν να συρθούν πίσω από την ατζέντα των συνδικαλιστών του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και με κάποιο τρόπο θα πρέπει να συγκρατήσουν τον παρορμητικό υπουργό Υγείας πριν τα έκτροπα αρχίσουν να καταγράψουν κάψιμο πολιτικού λίπους για τη ΝΔ στις μετρήσεις της κοινής γνώμης.