ΝΔ όπως… Ποτάμι: Η ασέβεια προς τον Σαμαρά και ο Σκέρτσος για κυβερνητικός εκπρόσωπος
Η εικόνα που παρουσιάζει το κυβερνητικό στρατόπεδο δείχνει σημάδια πανικού, βεβιασμένες κινήσεις και απόλυτη μοναξιά
Με δεδομένη την προσπάθεια του Μαξίμου να απαξιώσει την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά και τα όσα ακούγονται για τον επικείμενο ανασχηματισμό για τον οποίο οι πληροφορίες αναφέρουν την τοποθέτηση του Άκη Σκέρτσου στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι το περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη βρίσκεται σε αποδρομή.
σχετικά άρθρα
Η επιλογή της απαξίωσης απέναντι σε μια καθαρά πολιτική παρέμβαση ενός πρώην πρωθυπουργού είναι εξόχως προβληματική και δείχνει έλλειψη επιχειρημάτων.
Τα όσα ακούγονται για ενδεχόμενη μετακίνηση του Άκη Σκέρτσου στην θέση του εκπροσώπου, επιβεβαιώνουν πλήρως αυτά που λέει ο Αντώνης Σαμαράς ότι έχουν μετατρέψει τη ΝΔ σε… Ποτάμι. Ένας άνθρωπος που δεν έχει καθόλου καλές σχέσεις με τα μίντια και τους δημοσιογράφους, ένας εξωκοινοβουλευτικός που θεωρείται από το σύνολο των νεοδημοκρατών ξένο σώμα στην παράταξη προαλείφεται για εκπρόσωπος. Πρόκειται βέβαια για πολιτική αυτοκτονία της ΝΔ και δείχνει ότι δυστυχώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει πάγκο ή ακόμα χειρότερα δεν έχει δίπλα του στελέχη που να μπορούν να τον στηρίξουν και να υπερασπιστούν τις επιλογές του.
Κόκκινο πανί ο Γεραπετρίτης
Ακόμα και το σενάριο της μετακίνησης του Γιώργου Γεραπετρίτη από το υπουργείο Εξωτερικών στο Μαξίμου σε θέση επιτελάρχη είναι εξωφρενικό με δεδομένο ότι ο Γεραπετρίτης – επισης εξωκοινοβουλευτικός και πασοκογενής – είναι κόκκινο πανί στο χώρο της δεξιάς λόγω των χειρισμών του στα εθνικά θέματα. Αν επαληθευτούν οι παραπάνω πληροφορίες τότε μιλάμε για πανωλεθρίαμβο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται να έχει μείνει σχεδόν μόνος του μόνο με τους Πασόκους και τους Ποταμίσιους…
Η ασέβεια προς τον πρώην πρωθυπουργό
Η κυβέρνηση επέλεξε να απαντήσει με πολιτική απαξίωση και όχι με πολιτική αντιπαράθεση στην τελευταία δημόσια παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Το Μέγαρο Μαξίμου, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, επιχείρησε να παρουσιάσει την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού ως έκφραση προσωπικών επιδιώξεων και όχι ως μια σοβαρή πολιτική τοποθέτηση, αποφεύγοντας να απαντήσει στην ουσία των όσων ειπώθηκαν.
Ο Παύλος Μαρινάκης, σχολιάζοντας τις αναφορές του Αντώνη Σαμαρά από την Κρήτη, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Η πιο σημαντική απάντηση είναι πόσο αφορά την κοινωνία η συζήτηση αυτή, μια προσωπική ατζέντα, κάποιες προσωπικές πικρίες ενός πολιτικού προσώπου που δεν υποτιμώ».
Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι:
«Τα κόμματα πρέπει να απαντάνε σε αιτήματα, αγωνίες και ανάγκες της κοινωνίας. Ο κόσμος θέλει να μάθει πόσους φόρους θα μειώσουμε, αν θα έχουμε καλύτερα τρένα και λεωφορεία».
Η κυβερνητική γραμμή είναι σαφής: επιχειρεί να εμφανίσει την παρέμβαση Σαμαρά ως μια προσωπική υπόθεση ενός πρώην πρωθυπουργού που εκφράζει δυσαρέσκεια και όχι ως μια πολιτική παρέμβαση με ιδεολογικό και στρατηγικό περιεχόμενο.
Ο Σαμαράς ακούει την βάση
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική. Η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά μόνο προσωπική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Ήταν μια δομημένη πολιτική παρέμβαση, με σαφείς θέσεις για την εξωτερική πολιτική, τα εθνικά θέματα, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τη φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας και τη συνολική πορεία της κυβέρνησης.
Είχε συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, πολιτική ανάλυση και ξεκάθαρες ιδεολογικές αναφορές, ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τις θέσεις του.
Αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί πολιτικό ενδιαφέρον. Αντί το Μαξίμου να αντιπαρατεθεί σημείο προς σημείο με τις θέσεις του πρώην πρωθυπουργού, επέλεξε να αμφισβητήσει τα κίνητρά του, χαρακτηρίζοντας την παρέμβασή του ως αποτέλεσμα «προσωπικής ατζέντας» και «προσωπικών πικριών».
Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτή τη ρητορική. Ο Παύλος Μαρινάκης έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι «δεν είναι δουλειά της κυβέρνησης να απαντά σε προσωπικές ατζέντες», υποστηρίζοντας ότι προτεραιότητα αποτελεί η αντιμετώπιση των προβλημάτων της κοινωνίας και όχι οι εσωκομματικές αντιπαραθέσεις.
Ωστόσο, πολιτικοί παρατηρητές σημειώνουν ότι η συγκεκριμένη επιλογή αποτελεί συνειδητή στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου. Η κυβέρνηση επιδιώκει να περιορίσει την πολιτική βαρύτητα κάθε δημόσιας παρέμβασης του Αντώνη Σαμαρά, γνωρίζοντας ότι εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική επιρροή σε ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής κεντροδεξιάς βάσης.
Εξίσου χαρακτηριστική ήταν και η αναφορά του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι «αν κρίνω από τη ρητορική, αυτά που λέει δεν απευθύνονται στον κόσμο που λέει ότι θα ψηφίσει Νέα Δημοκρατία», επιχειρώντας να δείξει ότι οι θέσεις Σαμαρά δεν εκφράζουν τη σημερινή κοινωνική πλειοψηφία.
Κι όμως, η πολιτική συζήτηση που άνοιξε ο πρώην πρωθυπουργός δεν αφορά μόνο εσωκομματικές ισορροπίες. Αγγίζει κρίσιμα ζητήματα στρατηγικής, εθνικής πολιτικής και ιδεολογικού προσανατολισμού της κυβερνητικής παράταξης. Γι’ αυτό και πολλοί θεωρούν ότι η αντιμετώπιση της ομιλίας ως έκφρασης προσωπικής δυσαρέσκειας υποβαθμίζει σκόπιμα το πολιτικό της βάρος.
Το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να θεωρεί ότι η καλύτερη άμυνα απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά είναι η αποδόμηση των κινήτρων του και όχι η αντιπαράθεση με τις θέσεις του. Όμως στην πολιτική, οι χαρακτηρισμοί δύσκολα αντικαθιστούν τον διάλογο. Και όταν ένας πρώην πρωθυπουργός παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη πολιτική ανάλυση, η δημόσια συζήτηση αναπόφευκτα μεταφέρεται από τα πρόσωπα στις ιδέες.
Το εάν οι παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά εκφράζουν μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική τάση ή αποτελούν απλώς προσωπική διαφοροποίηση, θα το κρίνουν τελικά οι πολίτες. Μέχρι τότε, η επιλογή της κυβέρνησης να αντιμετωπίζει τις δημόσιες τοποθετήσεις του περισσότερο ως «πικρία» παρά ως πολιτική πρόκληση, αποτελεί από μόνη της μια ενδιαφέρουσα πολιτική στρατηγική.
Επίσης δεν απάντησαν ποτέ σε αυτό που είπε ο Αντώνης Σαμαράς ότι υπάρχει κενό εκπροσώπησης στο χώρο της κεντροδεξιάς. Δεν απάντησαν ούτε σε όσα είπε για τις μειώσεις φόρων, ούτε για το βέτο που θα έπρεπε να βάλει η χώρα μας σε Τουρκία, Σκόπια και Αλβανία. Στο Μέγαρο Μαξίμου προσπαθούν επί ματαίω να πείσουν ότι ο Σαμαράς δεν θα κόψει από την εκλογική δεξαμενή της ΝΔ αν και ξέρουν πολύ καλά ότι αυτός ο ισχυρισμός είναι ανυπόστατος.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν συγκεντρώνει μόνο την αντισυστημική ψήφο αλλά και αρκετούς παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους.
