Κατσέλη – Κοτζιάς: Οι σκιώδεις καθοδηγητές της κεντροαριστεράς

Τι ρόλο παίζουν στο ΠΑΣΟΚ, στην ΕΛΑΣ και στον ΣΥΡΙΖΑ;

Κατσέλη – Κοτζιάς: Οι σκιώδεις καθοδηγητές της κεντροαριστεράς

Το αθόρυβο delete στο παλιό πολιτικό σκηνικό, οι μυστικές διαβουλεύσεις πίσω από τις κουρτίνες της ΕΛΑΣ, του ΠΑΣΟΚ  και του ΣΥΡΙΖΑ, και το μεγάλο στοίχημα για την αρχιτεκτονική του προοδευτικού μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση.

σχετικά άρθρα

Το πολιτικό σκηνικό στον χώρο της Κεντροαριστεράς θυμίζει πλέον κινούμενη άμμο, όμως πίσω από τους προβολείς της πρώτης γραμμής, η πραγματική ισχύς μετατοπίζεται στο παρασκήνιο. Δύο πρόσωπα με βαριά κυβερνητική εμπειρία, η Λούκα Κατσέλη και ο Νίκος Κοτζιάς, έχουν αναλάβει ρόλο «γκρίζων εξοχοτήτων».

Χωρίς να διεκδικούν κομματικές καρέκλες ή την προσωπική τους εκλογή, κινούν τα νήματα, διαμορφώνουν στρατηγικές και λειτουργούν ως οι σκιώδεις καθοδηγητές της επόμενης ημέρας για τον προοδευτικό χώρο.Λούκα Κατσέλη:

Η «αρχιτέκτων» της μεγάλης συμπόρευσης

Η πρώην υπουργός Οικονομίας αποτελεί σήμερα τον κεντρικό προγραμματικό και πολιτικό συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και της αριστεράς. Η Λούκα Κατσέλη έχει επιλέξει τον ρόλο του «γεφυροποιού», πιέζοντας δημόσια και παρασκηνιακά για μια ιστορική σύγκλιση.

Η στρατηγική της εστιάζει στην ανάγκη κοινής καθόδου και συγκρότησης ενός ενιαίου ψηφοδελτίου πριν από τις επόμενες εθνικές κάλπες. Η ίδια βλέπει το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη και τη νεοσύστατη ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) του Αλέξη Τσίπρα ως έναν ενιαίο πολιτικό χώρο που οφείλει να ενωθεί.

Τι επιδιώκει; Να είναι η εγγυήτρια της προγραμματικής σύγκλισης, το πρόσωπο που θα συνθέσει μια αξιόπιστη κυβερνητική εναλλακτική πρόταση, προσφέροντας το απαραίτητο τεχνοκρατικό και θεσμικό κύρος. Πολλοί πιστεύουν ότι είναι σε ανοιχτή γραμμή συνεννόησης με τον Αλέξη Τσίπρα και ίσως με κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν προκύπτει προσώρας από το ρεπορτάζ. Δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι οι κινήσεις της είναι καθοδηγούμενες.

Νίκος Κοτζιάς: Ο ιδεολογικός «υποβολέας» της πατριωτικής Αριστεράς

Στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, ο Νίκος Κοτζιάς κινείται με την αυτονομία που του εξασφαλίζει η πολιτική κίνηση «ΠΡΑΤΤΩ». Έχοντας διαψεύσει κατηγορηματικά τα σενάρια που τον ήθελαν να διεκδικεί την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών επιλέγει να λειτουργεί ως ο ιδεολογικός «Νέστορας».

Η παρέμβασή του είναι βαθιά πολιτική και γεωστρατηγική. Ο Κοτζιάς επιδιώκει να μπολιάσει το υπό διαμόρφωση προοδευτικό μέτωπο με ταυτότητα πατριωτικής και ανένταχτης Αριστεράς. Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική στα εσωκομματικά γρανάζια, επιχειρώντας να απεγκλωβίσει υγιείς δυνάμεις από την εσωστρέφεια. Ο στόχος του δεν είναι η νομή της εξουσίας, αλλά η διαμόρφωση της μεγάλης γεωπολιτικής και κοινωνικής ατζέντας που θα καθοδηγήσει τη συμμαχία.

Αρκετοί θεωρούν ότι επιδιώκει μια εκλογική συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το Πράττω για να μην διαλυθεί πλήρως το κόμμα της Κουμουνδούρου και πολλοί εκτιμούν ότι το τριο Πολάκης – Παππάς – Δούρου μπορεί να του προτείνει την θέση του επικεφαλής στον εκλογικό συνδυασμό.

Οι μυστικές συνομιλίες και το φάντασμα του κοινού μετώπου

Η δράση των δύο αυτών προσωπικοτήτων δεν περιορίζεται σε θεωρητικές αναλύσεις. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι επαφές τους με κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και του περιβάλλοντος του Αλέξη Τσίπρα είναι πυκνές και ουσιαστικές. Λειτουργούν ως «εξωκομματικοί καταλύτες» που μπορούν να πουν πράγματα που οι εν ενεργεία αρχηγοί αποφεύγουν να διατυπώσουν δημόσια.Το μεγάλο ερώτημα είναι αν οι «σκιώδεις καθοδηγητές» θα καταφέρουν να κάμψουν τις προσωπικές στρατηγικές των νυν ηγετών. Η Κατσέλη στρώνει το χαλί της οικονομικής και κοινωνικής ατζέντας, ενώ ο Κοτζιάς βάζει το πλαίσιο της εθνικής και εξωτερικής πολιτικής.Το τελικό διακύβευμα: Εγγυητές ή απλοί παρατηρητές;Στην πολιτική σκακιέρα, οι γκρίζες εξοχότητες είναι χρήσιμες όσο οι συμβουλές τους μετατρέπονται σε πράξη. Κατσέλη και Κοτζιάς δεν αναζητούν πολιτική επιβίωση –την έχουν εξασφαλίσει μέσω της ιστορικής τους διαδρομής. Αναζητούν την πολιτική δικαίωση των σχεδίων τους.Αν το πείραμα της προοδευτικής συμπαράταξης πετύχει, θα καταγραφούν ως οι αόρατοι αρχιτέκτονες μιας νέας κυβερνητικής τροχιάς. Αν οι κομματικοί εγωισμοί επικρατήσουν, θα παραμείνουν οι εκφραστές μιας χαμένης ευκαιρίας για έναν χώρο που ψάχνει απεγνωσμένα πυξίδα.