Γεραπετρίτης: Ο εφιάλτης του Διεθνούς Δικαίου. Η Ελλάδα στη μέση!
σχετικά άρθρα
Τα τελευταία τρία χρόνια; Απόλυτη γεωπολιτική καταστροφή! Η ισχύς πνίγει τις αρχές και το Διεθνές Δίκαιο υποχωρεί. Αυτή είναι η συγκλονιστική παραδοχή του Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, από το βήμα του Munk School του Πανεπιστημίου του Τορόντο.
Ο κ. Γεραπετρίτης δεν μάσησε τα λόγια του, χαρακτηρίζοντας τη σημερινή εποχή ως τη χειρότερη για έναν Υπουργό Εξωτερικών μικρομεσαίας χώρας, όπως η Ελλάδα. Μάλιστα, υπογράμμισε πως αν γνώριζε το μέγεθος της τρέχουσας αστάθειας, η υποψηφιότητα της χώρας μας για μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν θα είχε καν προταθεί!
Για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πλανήτης σείεται από σωρευτικές κρίσεις και τεκτονικές αλλαγές. Η πλήρης υποχώρηση του Διεθνούς Δικαίου και της πολυμέρειας είναι πλέον ορατή, με την ωμή ισχύ να καθορίζει την παγκόσμια πολιτική σκηνή.
Η αρχιτεκτονική ασφάλειας που χτίστηκε με κόπο μετά το 1945, καταρρέει. Νέες διαπεριφερειακές συμμαχίες ξεπηδούν, ενώ η γεωγραφία, άλλοτε πυλώνας της διπλωματίας, χάνει τη σημασία της. Η Ευρώπη, για παράδειγμα, μεταμορφώνεται σε «Ευρώπη plus», αγκαλιάζοντας ακόμη και τον Καναδά ως συνδεδεμένο εταίρο.
Σήμερα, μετράμε πάνω από 60 ένοπλες συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο – αριθμός ρεκόρ από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ενεργειακή ασφάλεια κλονίζεται από τα γεγονότα στον Κόλπο, την Ερυθρά Θάλασσα και τη Σαουδική Αραβία. Παράλληλα, η επισιτιστική κρίση βαθαίνει, με την Ουκρανία να βλέπει τον διάδρομο σιτηρών της να καταρρέει και τη λειψυδρία να απειλεί.
Μια νέα βιομηχανική επανάσταση, με την Τεχνητή Νοημοσύνη στο τιμόνι, ανατρέπει τα πάντα, ακόμα και την πολιτική. Ο Γεραπετρίτης προβλέπει κυριαρχία της Τεχνητής Νοημοσύνης στις οκτώ ευρωπαϊκές εκλογικές αναμετρήσεις του επόμενου έτους, χωρίς, όμως, τα απαραίτητα εργαλεία αντιμετώπισης.
Ακόμη και η επικοινωνία αλλάζει ριζικά. Το 90% των ανθρώπων ενημερώνεται από τα social media, πλήττοντας την αξιοπιστία της πληροφορίας. Αυτές οι αλλαγές φέρνουν στην επιφάνεια νέες δυνάμεις και θεσμούς, αφήνοντας αναπάντητο το ερώτημα: Είναι μεταβατική περίοδος ή η νέα, σκληρή πραγματικότητα των διεθνών σχέσεων;
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών βρίσκεται σε δεινή θέση. Αδυνατεί να εκδώσει ουσιαστικά ψηφίσματα για τις 61 συγκρούσεις, ακόμη και για την Ουκρανία, λόγω του δικαιώματος βέτο της Ρωσίας. Το ίδιο πρόβλημα παρατηρείται και στην ΕΕ, όπου το βέτο, που υποτίθεται ότι προστάτευε τους αδύναμους, οδηγεί σε παράλυση.
Χρειαζόμαστε στρατηγική αυτονομία και αύξηση των αμυντικών δαπανών; Είναι αυτό το τέλος της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής ασφάλειας; Τώρα είναι η ώρα για ισχυρές συμμαχίες και κοινές ανησυχίες, αλλά τα εργαλεία ακόμα ψάχνουν να βρεθούν.
«Εμπιστευτήκαμε τα Ηνωμένα Έθνη. Αλλά δεν ανταποκρίθηκαν. Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε εναλλακτική. Και μέχρι να τη βρούμε, η ισχύς θα κυριαρχεί των αρχών», κατέληξε ο Υπουργός. Η κατάσταση είναι κρίσιμη, και η Ελλάδα, όπως κάθε μικρομεσαία χώρα, βρίσκεται σε ένα ναρκοπέδιο.
