Πριν από το πρόσφατο δημοψήφισμα στην Ιταλία για τη δικαστική μεταρρύθμιση, οι αναλυτές εκτιμούσαν ότι χαμηλή συμμετοχή θα ευνοούσε το «ΟΧΙ» και υψηλή συμμετοχή θα ενίσχυε το «ΝΑΙ», συνδέοντας την τελευταία με την επίδραση της Τζόρτζια Μελόνι. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ανήλθε τελικά σε 59%, ποσοστό ρεκόρ για αντίστοιχες ψηφοφορίες, με την Τζόρτζια Μελόνι να υφίσταται ήττα.
σχετικά άρθρα
Η μαζική προσέλευση νέων ψηφοφόρων στην κάλπη, οι οποίοι φέρεται να εκτίμησαν κίνδυνο αυταρχικής στροφής της χώρας, οδήγησε σε υψηλό ποσοστό του «ΟΧΙ». Συγκεκριμένα, το «ΟΧΙ» έφτασε το 68,4% στις ηλικίες 18-29 ετών και το 59,8% στις ηλικίες 30-44.
Παρατηρείται μια ευρωπαϊκή τάση, πέραν της ήττας της Μελόνι, η οποία περιλαμβάνει τη νίκη των σοσιαλδημοκρατών στη Δανία, παρά το χαμηλότερο ποσοστό τους από το 1903, την οριακή επικράτηση του φιλελεύθερου Ρόμπερτ Γκόλομπ στη Σλοβενία, καθώς και τη διατήρηση της εξουσίας των σοσιαλιστών και των συμμάχων τους στις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις της Γαλλίας, παρά τον υπερτριπλασιασμό των πόλεων που ελέγχει η Εθνική Συσπείρωση.
Σύμφωνα με δήλωση αξιωματούχου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Politico, η Δεξιά προσδοκά ανάκαμψη μέσω της νίκης του Ορμπαν στις εκλογές της 12ης Απριλίου.
Ως μία πρώτη εξήγηση για την αντοχή της Κεντροαριστεράς προβάλλεται η κινητοποίηση των πληγέντων από την οικονομική κρίση του 2008. Η Ελιζαμπέτα Μανόνι, καθηγήτρια Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Luiss, ανέφερε στην El País ότι παρατηρείται «μια ισχυρή επιστροφή της ιδεολογίας, ύστερα από πολλά χρόνια όπου φαινόταν να έχει εξαφανιστεί το δίπολο Αριστερά – Δεξιά». Επιπλέον, αναφέρεται η αντίδραση στις απειλές που συνδέονται με τον Ντόναλντ Τραμπ, η οποία εξηγεί την επικράτηση της Φρεντέρικσεν στη Δανία και την ενίσχυση του Σάντσεθ στην Ισπανία, καθώς και στη γενικότερη «τραμποποίηση» της πολιτικής.
Σε σχέση με την Ελλάδα, το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία ανάταξης και συσπείρωσης προοδευτικών φιλελεύθερων δυνάμεων, έναντι κυβέρνησης που χαρακτηρίζεται από αυταρχισμό (υποκλοπές), ανικανότητα (Τέμπη) και περιφρόνηση των θεσμών (διαχείριση Μεταναστευτικού). Ωστόσο, αυτή η προοπτική δεν διαφαίνεται. Η «Γενιά Ζ» διατηρεί αποστάσεις. Οι διακηρύξεις για εκλογική νίκη «έστω και με μία ψήφο» υποκρύπτουν φόβο απώλειας της δεύτερης θέσης, προκαλώντας εσωτερικές εντάσεις. Επισημαίνεται η περίπτωση του κ. Ανδρουλάκη ως θύματος παρακολούθησης.
