ΤοΣενάριο πρόωρων εκλογών στις 11 Οκτωβρίου, μόλις έναν μήνα μετά τα εγκαίνια της ΔΕΘ, αρχίζει να κυκλοφορεί έντονα στο πολιτικό παρασκήνιο, με την κυβέρνηση να επενδύει σε μια ατζέντα άμεσης οικονομικής ανακούφισης και την αντιπολίτευση να οργανώνεται για μια ιδιαίτερα σκληρή αναμέτρηση.
σχετικά άρθρα
Αν τελικά ο πρωθυπουργός επιλέξει τη συγκεκριμένη ημερομηνία για να προσφύγει στις κάλπες , θα είναι γιατί θα μπορεί να ευελπιστεί ακόμη και σε αυτοδυναμία ( αρκετά δύσκολο με τις υφιστάμενες συνθήκες) αλλά σε κάθε περίπτωση θα σημαίνει οτι το κλίμα σκανδαλολογίας , υποκλοπών και ακρίβειας θα έχει περιοριστεί και συνολικά η αντιπαράθεση ανάμεσα στον ίδιο και τους πολιτικούς αρχηγούς όλης της αντιπολίτευσης θα κινείται σε διαφορετικούς ρυθμούς.
Κάτι τέτοιο βέβαια δεν επιθυμούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης που τρέφονται από το κλίμα σκάνδαλογίας ύστερα κιόλας από τις υποθέσεις ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπών.
13ος μισθός στους δημόσιους υπαλλήλους
Στο επίκεντρο της κυβερνητικής στρατηγικής και στον αντίποδα αυτών βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος φέρεται να σχεδιάζει πακέτο στήριξης με αιχμή την επαναφορά ενός «13ου μισθού» για συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών και δημόσιους υπαλλήλους. Το μέτρο, εάν ανακοινωθεί από το βήμα της ΔΕΘ, θα έχει σαφές προεκλογικό αποτύπωμα, στοχεύοντας στη μεσαία τάξη και στους χαμηλοσυνταξιούχους. Παράλληλα, το κυβερνητικό επιτελείο δίνει έμφαση στη σταθερότητα και στην οικονομική πρόοδο, επιχειρώντας να θέσει το δίλημμα «συνέχεια ή αβεβαιότητα». Στην περίπτωση που ανακοινωθούν τα μέτρα στήριξης τότε είναι πιθανό οι εκλογές να διεξαχθούν μέσα στον επόμενο μήνα του φθινοπώρου. Άλλωστε θα μπορεί ο πρωθυπουργός να ισχυριστεί ότι δεν είναι πρόωρες οι εκλογές αλλά πραγματοποιούνται ελάχιστους μήνες πριν την τυπική διεξαγωγή τους χρονικά.
Διεκδικεί τη δεύτερη θέση για να παίξει ρυθμιστικό ρόλο ο Ανδρουλάκης
Στην αντίπερα όχθη, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση του κόμματός του ως βασικού διεκδικητή της δεύτερης θέσης, αλλά και ως ρυθμιστικού παράγοντα της επόμενης ημέρας. Η στρατηγική του εστιάζει σε κοινωνική πολιτική, θεσμική αξιοπιστία και διαφοροποίηση τόσο από τη Νέα Δημοκρατία όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα . Η συνεχής πίεση προς την κυβέρνηση , η έντονη αντιπαραθετική ρητορική οι προτάσεις για προανακριτική και εξεταστική που καταθέτει, δείχνουν ένα και μόνο , πως βασική του επιδίωξη είναι η δεύτερη θέση στις εκλογές γιατί διαφορετικά παύει να υφίσταται το πολιτικό του μέλλον όπως θα ήθελε ο ίδιος.
Ο ρόλος του Τσίπρα
Ο Αλέξη Τσίπρας, με αυξημένη κινητικότητα, επιχειρεί την πολιτική του επαναφορά, επενδύοντας σε πιο αιχμηρή αντιπολίτευση και σε ένα αφήγημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Στόχος του είναι να ανακτήσει χαμένο έδαφος και να επανασυσπειρώσει τον προοδευτικό χώρο, προβάλλοντας εναλλακτική διακυβέρνηση απέναντι στον Μητσοτάκη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία κινείται δυναμικά, επιχειρώντας να εκφράσει την κοινωνική δυσαρέσκεια και να προσελκύσει ψηφοφόρους εκτός του παραδοσιακού κομματικού πλαισίου. Στην ουσία εισέρχεται ως “σφήνα” κόντρα στα συστημικά κόμματα . Η ρητορική της εστιάζει σε ζητήματα διαφάνειας και λογοδοσίας, ενώ απευθύνεται κυρίως σε απογοητευμένους πολίτες.
Καθώς πλησιάζει ένα πιθανό εκλογικό ορόσημο, τα κομματικά επιτελεία εντείνουν την προετοιμασία τους: Το συνέδριο της ΝΔ στην ουσία θα αποκτήσει προεκλογικό χαρακτήρα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα οργανώσουν περιοδείες, στοχευμένες παρεμβάσεις και έντονη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης. Η πρώτη θέση δείχνει να αποτελεί πεδίο μάχης για τον Μητσοτάκη, ενώ η δεύτερη αναμένεται να κριθεί σε μια σκληρή αναμέτρηση μεταξύ Ανδρουλάκη και Τσίπρα, με τις ισορροπίες να παραμένουν ρευστές. Το μόνο βέβαιο είναι ότι, αν επιβεβαιωθεί το σενάριο της 11ης Οκτωβρίου, η χώρα οδεύει προς μία από τις πιο έντονες και απρόβλεπτες εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων ετών.
