Πολιτική αντιπαράθεση ξέσπασε το Σάββατο ανάμεσα στον πρώην Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, με αφορμή δηλώσεις του κ. Τσίπρα για τον τραπεζικό τομέα. Η συζήτηση αφορά τις προτάσεις του κ. Τσίπρα και τις απαντήσεις που δόθηκαν από την κυβέρνηση και το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα.
σχετικά άρθρα
Ο Αλέξης Τσίπρας, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τίτλο «ας πούμε την αλήθεια για τις τράπεζες», πρότεινε την επιβολή «πατριωτικής εισφοράς» στα κέρδη των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο των δηλώσεών του, ο πρώην Πρωθυπουργός ανέφερε ότι οι τράπεζες είχαν 2,44 δισεκατομμύρια ευρώ έσοδα από χρεώσεις και προμήθειες σε καθημερινές τραπεζικές συναλλαγές. Επίσης, τόνισε ότι η διαφορά μεταξύ επιτοκίου καταθέσεων και επιτοκίου χορηγήσεων στην Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι, μέσω του αναβαλλόμενου φόρου, οι τράπεζες δεν πληρώνουν φόρους, αξιοποιώντας ζημίες προηγούμενων ετών.
Απαντώντας στις θέσεις του κ. Τσίπρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης τον χαρακτήρισε «περιφερόμενο κίνδυνο για τη χώρα». Ο κ. Μαρινάκης δήλωσε ότι ο κ. Τσίπρας, ο οποίος ως πρωθυπουργός έκλεισε τις ελληνικές τράπεζες, διέλυσε το πιστωτικό σύστημα και επέβαλε capital controls, επιδιώκει τώρα να παρουσιαστεί ως «εξυγιαντής» και προστάτης των αδύναμων. Πρόσθεσε ότι ο κ. Τσίπρας, που υποσχόταν «σεισάχθεια» και εξελέγη με το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», παρέδωσε στην εξουσία τα κόκκινα δάνεια σε funds, επέτρεψε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και κατάργησε οριζόντια την προστασία της πρώτης κατοικίας τον Φεβρουάριο του 2019. Ο κ. Μαρινάκης επέκρινε τον κ. Τσίπρα ότι επανέρχεται στο θέμα των τραπεζών, ενώ η μόνη του αυτοκριτική ήταν ότι έπρεπε να είχε κλείσει τις τράπεζες από την πρώτη ημέρα που κέρδισε τις εκλογές τον Ιανουάριο του 2015. Αντιπαραβάλλοντας τους «επικίνδυνους λαϊκισμούς και τις δημαγωγίες» του κ. Τσίπρα, ο κ. Μαρινάκης αναφέρθηκε σε κυβερνητικές πράξεις που στηρίζουν την οικονομία και τους αδύναμους πολίτες, όπως η κατάργηση τραπεζικών προμηθειών για βασικές συναλλαγές, το σύστημα IRIS για δωρεάν συναλλαγές, οι πάνω από 60.000 ρυθμίσεις συνολικών οφειλών 18,6 δισ. ευρώ μέσω εξωδικαστικού συμβιβασμού, η μείωση του ορίου ένταξης στον εξωδικαστικό από 10.000 σε 5.000 ευρώ, καθώς και η δυνατότητα διαχωρισμού της κύριας κατοικίας από την υπόλοιπη περιουσία για τους οφειλέτες. Κατέληξε λέγοντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας, λόγω της ανευθυνότητας και της απουσίας ηθικού φραγμού, αποτελεί «περιφερόμενο κίνδυνο για τη χώρα» και ότι η παρουσία του είναι «τραγικά ανεπίκαιρη».
Για λογαριασμό του πρώην πρωθυπουργού, το Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας απάντησε αργά το απόγευμα του Σαββάτου, μέσω της Θεώνης Κουφονικολάκου, υπεύθυνης δημοσίων σχέσεων. Το Ινστιτούτο ανέφερε ότι ο κ. Μαρινάκης ενοχλήθηκε από τις προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα για τις τράπεζες, διότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να διαταραχθεί η «κανονικότητα» της τραπεζικής αισχροκέρδειας, την οποία η ίδια ενορχηστρώνει. Υποστήριξε ότι όταν οι τράπεζες κερδίζουν, ωφελούνται οι μέτοχοι, ενώ όταν ζημιώνονται, πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Επικαλέστηκε στοιχεία ότι το 2025 οι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι κατέγραψαν κέρδη 4,7 δισ. ευρώ, αύξηση 25% στα έσοδα από προμήθειες και διανομή μερισμάτων 2,83 δισ. ευρώ. Σημείωσε επίσης ότι η διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων παραμένει η μεγαλύτερη στην ΕΕ, επιβαρύνοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις, και ότι ο αναβαλλόμενος φόρος συνδέθηκε στην Ελλάδα με κρατική εγγύηση, μεταφέροντας δυνητικές τραπεζικές ζημιές στην κοινωνία. Το Ινστιτούτο δήλωσε ότι απέναντι σε αυτό που χαρακτήρισε «κανονικοποίηση του παραλόγου», επιμένει στη φορολόγηση υπερκερδών, στη διαφάνεια, στην αυστηρή εποπτεία, στην προστασία πολιτών και επιχειρήσεων, και στη θέσπιση πατριωτικής εισφοράς από τράπεζες και ομίλους με υπέρμετρα κέρδη για την ενίσχυση της Υγείας, της Παιδείας και του κοινωνικού κράτους. Κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία, αναφερόμενη σε οφειλές άνω των 530 εκατ. ευρώ στις τράπεζες και σε «βυθισμένη στη διαφθορά κυβέρνηση Μητσοτάκη», ότι υπεραμύνεται του «δικαιώματος» κάποιων στην κερδοσκοπία και διαλέγει το ιδιωτικό συμφέρον αντί του δημοσίου.
