Υποκλοπές: Το σκάνδαλο που τραυματίζει τη Δημοκρατία!
Οι υποκλοπές αποτελούν το μεγαλύτερο θεσμικό τραύμα της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας και, δυστυχώς, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου όχι μόνο αδράνησε αλλά πλέον συντηρεί το πρόβλημα, αντί να αποτελέσει μέρος της λύσης. Η πλήρης αδιαφάνεια και η συστηματική αποφυγή ουσιαστικής έρευνας βαραίνουν τη Δικαιοσύνη.
σχετικά άρθρα
Η υπόθεση, με την τεράστια έκταση και τα κορυφαία πρόσωπα που στοχοποιήθηκαν μέσω παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού, απαιτούσε άμεσες και εξαντλητικές ενέργειες. Αντί αυτού, παρατηρήσαμε καθυστερήσεις και σοβαρά κενά. Η δικογραφία αφαιρέθηκε από τους εισαγγελείς Πρωτοδικών λίγο πριν την άσκηση διώξεων, ενώ οι κακουργηματικές πράξεις μετατράπηκαν σε πλημμελήματα με επιστημονικά προβληματική αιτιολόγηση.
Επιπλέον, η προκαταρκτική πραγματογνωμοσύνη ανατέθηκε σε άτομα εκτός επίσημων καταλόγων, χωρίς τη δυνατότητα τεχνικών συμβούλων από τα θύματα. Τα ίδια τα θύματα δεν κλήθηκαν για κατάθεση, ούτε εξετάστηκαν οι κινητές τους συσκευές. Πρόκειται για μια διαφορετική δικονομική μεταχείριση που προκαλεί ερωτήματα.
Η πρόσφατη «διάταξη Μπακέλα» έρχεται να επιβεβαιώσει το αδιέξοδο. Μετατρέπει την προστασία του υπόπτου από την αυτοενοχοποίηση σε λόγο αποχής από την έρευνα. Αρνείται την εξέταση στελεχών της Intellexa, γιατί… μπορεί να είναι δράστες! Αυτό συγχέει ασυγχώρητα την απαγόρευση αποδεικτικής αξιοποίησης μιας κατάθεσης με την υποχρέωση διερεύνησης της αξιόποινης πράξης.
Το παράδοξο είναι ακόμα μεγαλύτερο, καθώς η προηγούμενη εισαγγελική κρίση του κ. Τζαβέλα έκρινε πως για τα ίδια πρόσωπα δεν υπήρχαν στοιχεία για ποινική διερεύνηση. Τώρα, η πιθανότητα εμπλοκής τους γίνεται αιτία να μην εξεταστούν καν. Μια ίδια παραδοχή, με αντίθετο πρόσημο, αλλά πάντα με το ίδιο αποτέλεσμα: η έρευνα σταματά.
Ακόμη και οι δηλώσεις του Tal Dilian για πώληση του Predator σε κρατικές αρχές δεν οδήγησαν σε διερεύνηση της βασιμότητάς τους. Αντίθετα, η Εισαγγελία προχώρησε σε ερμηνεία του τι «εννοούσε» ο ίδιος. Το κράτος δικαίου τραυματίζεται ξανά και ξανά.
Αυτό δεν είναι απλά ανεπαρκής έρευνα, αλλά μια διαρκής θεσμική επιλογή για τον περιορισμό της. Κάθε ευκαιρία για ουσιαστική διερεύνηση αντιμετωπίζεται ως αφορμή να επιβεβαιωθεί η αδράνεια. Το θεσμικό τραύμα παραμένει ανοιχτό. Οι πολίτες περιμένουν απαντήσεις, αλλά η Δικαιοσύνη, αντί να βρει τη λύση, παραμένει μέρος του προβλήματος.
