Το Ιόνιο «απαγορευμένος καρπός»; Αποκλεισμένοι οι Έλληνες!
σχετικά άρθρα
Πώς ένα όνειρο καλοκαιρινών διακοπών στα ελληνικά νησιά μετατράπηκε σε εφιάλτη απαγορευμένου καρπού για τους ίδιους τους Έλληνες;
Στο Ιόνιο, την άλλοτε γλυκιά όαση με τους λάτιν ρυθμούς, η πραγματικότητα χτυπά σαν σφαλιάρα: η ακρίβεια εκτοπίζει τους ντόπιους, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα σε ξένους επενδυτές.
Μια απλή διανυκτέρευση για ζευγάρι σε νησί όπως η «Κίρκη» (π.χ. Ζάκυνθος, Κεφαλονιά, Κέρκυρα) αγγίζει τα 180 ευρώ. Αυτό σημαίνει 1.260 ευρώ για μόλις μία εβδομάδα, προτού καν υπολογίσει κανείς βενζίνες, ναύλα και τα λοιπά.
Η δεύτερη σφαλιάρα έρχεται στα εστιατόρια. Πολλά στοχεύουν αποκλειστικά στους σκαφάτους, εκείνους με τα γεμάτα πορτοφόλια που αδιαφορούν για τις τιμές. Ο «κανονικός άνθρωπος» νιώθει ότι πρέπει να πουλήσει ένα νεφρό για ένα γεύμα. Τι σημαίνει αυτό για την Οικονομία της τοπικής κοινωνίας;
Και η τρίτη; Μία ομπρέλα σε οργανωμένη παραλία ξεκινά από 30 ευρώ. Προσθέστε 70 ευρώ για τον καφέ στην ξαπλώστρα, και φτάνουμε εύκολα στα 280 ευρώ την εβδομάδα, μόνο για θάλασσα. Στην «Κίρκη» πλέον, πληρώνεις και τον αέρα που αναπνέεις.
Είναι σαφές: για τις οικογένειες, ιδιαίτερα τις τετραμελείς, το όνειρο των ελληνικών νησιών είναι πλέον ανέφικτο. Γι’ αυτό το καλοκαίρι, πολλά νησιά δεν αντηχούν πια ελληνικές φωνές.
Οι ξένοι, μαγεμένοι από την ομορφιά, όχι μόνο κάνουν διακοπές, αλλά αγοράζουν σπίτια – πατρικά, γκρεμίδια, παράγκες – τα αναμορφώνουν και τα μεταπωλούν με τεράστιο κέρδος. Αυτή η εξέλιξη αλλάζει τον χαρακτήρα των νησιών μας και δημιουργεί νέες ευκαιρίες (αλλά και προκλήσεις) για τις Επιχειρήσεις του τουρισμού.
Το ελληνικό καλοκαίρι γίνεται για πολλούς απαγορευμένος καρπός, όχι μόνο σχήμα λόγου, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες αδυνατούν να επισκεφθούν τα δικά τους νησιά. Πόσο ακόμα θα αντέξει αυτή η κατάσταση, πριν χάσουμε για πάντα την ταυτότητα των καλοκαιρινών μας ονείρων;
