Predator: Η πτώση της Δημοκρατίας στο αρχείο;

Predator: Η πτώση της Δημοκρατίας στο αρχείο;

σχετικά άρθρα

Η απόφαση του νέου εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να βάλει στο αρχείο, «προς το παρόν», την υπόθεση των υποκλοπών Predator, αρνούμενος περαιτέρω έρευνα, έρχεται να ρίξει ακόμα πιο βαριά τη σκιά πάνω στη Δικαιοσύνη και τους δημοκρατικούς θεσμούς, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου.

Θυμηθείτε: Ήταν Ιούλιος του 2022 όταν η τεχνική υπηρεσία του Ευρωκοινοβουλίου αποκάλυπτε την απόπειρα παγίδευσης του κινητού του Νίκου Ανδρουλάκη, τότε ευρωβουλευτή και υποψήφιου προέδρου του ΠΑΣΟΚ, με το διαβόητο λογισμικό Predator. Λίγο αργότερα, η έρευνα της ΑΔΑΕ έδειξε πως το τηλέφωνο του κ. Ανδρουλάκη είχε τεθεί υπό «νόμιμη» παρακολούθηση από την ΕΥΠ την ίδια περίοδο. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός το χαρακτήρισε «νόμιμο, αλλά λάθος».

Πόσο «λάθος»; Μάθαμε σύντομα πως το ίδιο «λάθος» είχε επαναληφθεί δεκάδες φορές, με στόχο υπουργούς, στρατηγούς, άλλους πολιτικούς και δημοσιογράφους. Τέσσερα χρόνια μετά, ούτε εμείς, ούτε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι γνωρίζουμε την επίσημη αιτιολογία αυτών των παρακολουθήσεων. Μόνο ο Άρειος Πάγος πείστηκε, τρεις φορές μάλιστα, πως επρόκειτο για… σύμπτωση.

Αυτή η εκκρεμότητα παράγει συνεχώς κόστος. Θεσμικό, μέσα από κοινοβουλευτικές απρέπειες και την αμφισβήτηση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. Και φυσικά πολιτικό, ακόμα κι αν η κυβέρνηση ελπίζει ότι οι πολίτες νοιάζονται μόνο για την τιμή του καφέ και όχι για την ποιότητα της Δημοκρατίας. Τα σκάνδαλα φθείρουν, απομειώνουν την αξιοπιστία και απορροφούν πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση παγκοσμίως στον βαθμό ικανοποίησης των πολιτών από τη Δημοκρατία και στις τελευταίες θέσεις στην εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης της Δικαιοσύνης. Μια πρόσφατη διεθνής έρευνα, ο Δείκτης Διακυβέρνησης Berggruen, κατέδειξε μια δραματική βουτιά στην ποιότητα της δημοκρατικής λογοδοσίας της χώρας, από 90% σε 80%, και στην θεσμική λογοδοσία, από 78% στο 58% από το 2000.

Οι συντάκτες της έκθεσης προειδοποιούν ότι η πρόοδος στην οικονομία ή στα δημόσια αγαθά είναι εύθραυστη και αναστρέψιμη, αν δεν συνοδεύεται από ισόρροπη δημοκρατική πρόοδο. Η «πτώση» της εμπιστοσύνης δεν αφορά μόνο τους θεσμούς, αλλά και την ίδια την πολιτική, τη Βουλή, την κυβέρνηση και τα μίντια. Ποιος θα πληρώσει το τίμημα; Όλοι μας.