Πού πήγε η οργή του Αυγούστου; Το κουμπί και το θέατρο!
Ξαφνική ηρεμία στον πολιτικό στίβο με το που μπήκε ο Αύγουστος! Εξαφανίστηκαν δια μαγείας οι σφοδρές αντιπαραθέσεις, οι καταγγελίες για «κράτος δικαίου» και οι κραυγές για την ακρίβεια. Μήπως οι πολιτικοί μας πατούν ένα «κουμπί off» για διακοπές;
Ο Ουμπέρτο Έκο κάποτε είπε: «Δεν υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο». Μια φράση που κάνει τον γύρο του κόσμου κάθε χρόνο. Ωστόσο, η ελεύθερη μετάφρασή της κρύβει μια πικρή αλήθεια: αν δεν υπάρχουν ειδήσεις, δεν υπάρχουν γεγονότα. Ή μήπως δεν μας επιτρέπουν να τα δούμε;
Πώς εξηγείται αυτή η περίεργη «ανακωχή» με την οδυνηρή πραγματικότητα; Τα ζητήματα που μας ταλαιπώρησαν 11 μήνες – από τα σκάνδαλα μέχρι την εκρηκτική ακρίβεια στα τρόφιμα – δεν εξαφανίστηκαν μαγικά την 1η Αυγούστου. Απλώς, ο δημόσιος διάλογος αποφάσισε να κάνει μπάνιο.
Σκεφτείτε το: στην προσωπική μας ζωή, ο βαθύς πόνος δεν παύει να υπάρχει με το πάτημα ενός κουμπιού. Πώς, λοιπόν, γίνεται στην Πολιτική, όπου οι άνθρωποι και τα προβλήματα είναι αμέτρητα, να γίνεται αποδεκτή μια τέτοια «σιγή ιχθύος»;

Αυτός ο κατά παραγγελία θυμός, αυτή η υπολογισμένη οργή, που εμφανίζεται και εξαφανίζεται ανάλογα με την εποχή, μήπως λειτουργεί ως ένα «συντηρητικό»; Μήπως διατηρεί τις καταγγελλόμενες συμφορές αμείωτες, αντί να τις επιλύει, επειδή η «οργή» είναι πιο επικερδής από την επίλυση;
Η ακρίβεια συνεχίζει να τσακίζει νοικοκυριά, τα σκάνδαλα μένουν άλυτα, και εμείς; Εμείς ως πολίτες, παρακολουθούμε αυτό το θέατρο του παραλόγου. Η σιωμή του Αυγούστου δεν είναι αθώα. Μπορεί να κρύβει πίσω της έναν υπολογισμένο σχεδιασμό που επηρεάζει άμεσα την Οικονομία μας και την καθημερινότητά μας.
Τον Σεπτέμβριο, ο θυμός θα επιστρέψει, όπως και τα προβλήματα. Το ερώτημα είναι: θα απαιτήσουμε αληθινές λύσεις ή θα αρκεστούμε πάλι στο «θέατρο» του πολιτικού διαλόγου;

