Οργασμός: Το «τυφλό σημείο» που κρύβει μυστικά
σχετικά άρθρα
Ο οργασμός, αυτό το φαινόμενο που συχνά περιγράφεται ως «μικρός θάνατος», παραμένει ένα μεγάλο άλυτο μυστήριο για την επιστήμη και την κοινωνία, παρά τις πολλαπλές του διαστάσεις. Από νευρολογικές αποκρίσεις μέχρι συνειδησιακές εμπειρίες, η κορύφωση της σεξουαλικής διέγερσης αμφισβητεί ακόμα και τον ίδιο της τον ορισμό. Το 2001, Αμερικανοί επιστήμονες κατέγραψαν 26 διαφορετικές εκδοχές, χωρίς να καταλήξουν σε μία κοινή γραμμή.
Ο Γάλλος ερευνητής Ενγκεράν Μασιά, με το επερχόμενο βιβλίο του «Ανθρωπολογία του Οργασμού», αναδεικνύει αυτή την «τυφλή» πλευρά. Ο Μασιά επισημαίνει ότι ο οργασμός δεν είναι απλώς βιολογικός. Είναι ψυχολογικός, καθοριζόμενος από επιθυμίες και φαντασιώσεις. Είναι κοινωνικός, καθώς βιώνεται μόνος, με ένα ή περισσότερα άτομα. Και φυσικά, είναι πολιτισμικός, επηρεαζόμενος από ηλικία, φύλο, θρησκεία και κοινωνική τάξη.
Είναι ο οργασμός πολιτικός; Ο Μασιά απαντά κατηγορηματικά «ναι». Λόγω των «ερωτικών αδικιών» και της παντελούς απουσίας του από τα σχολικά προγράμματα, η συζήτηση για την ηδονή μπορεί να καταπολεμήσει τη σεξουαλική βία. Αν τα παιδιά μάθαιναν ότι η σεξουαλικότητα είναι πηγή απόλαυσης, για τον εαυτό τους και για τους άλλους, ίσως να υπήρχε λιγότερη βία σε αυτό το ευαίσθητο πεδίο.
Πριν από περίπου 1 εκατομμύριο χρόνια, η «εξημέρωση» του οργασμού ίσως αποτέλεσε κομβικό σημείο στην ανθρωπολογική επανάσταση, οδηγώντας από την «ακολασία» στον πολιτισμό και τη μονογαμία, με τη γλώσσα να επιβάλλει κανόνες. Διεθνείς έρευνες επιβεβαιώνουν ότι ο οργασμός παίζει κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη των κοινωνιών.
Το «οργασμικό χάσμα» (orgasm gap) είναι ένα άλλο καυτό θέμα. Στις δυτικές κοινωνίες, η διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών που φτάνουν σε οργασμό φτάνει τις 30 μονάδες, ένα «μυστήριο» που οφείλεται στην ανδρική κυριαρχία. Η διείσδυση, για παράδειγμα, δεν αρκεί στις γυναίκες, συχνά χρειάζεται και ο αυνανισμός. Μια γυναίκα φτάνει πιο εύκολα σε οργασμό όταν ο σύντροφός της την γνωρίζει και την προσέχει περισσότερο.
Ο Μάης του ’68 με το «Απολαύστε ανεμπόδιστα» και οι εκθέσεις Κίνσεϊ τη δεκαετία του 1950, μαζί με την υποχώρηση της θρησκείας, την ενθάρρυνση της ατομικής αυτονομίας και τη φεμινιστική επανάσταση, άνοιξαν τον δρόμο για μια νέα προσέγγιση της σεξουαλικής απόλαυσης. Σήμερα, ειδικοί όπως η καθηγήτρια του Στάνφορντ, Σάλι Γκρίνουολντ, με το «Fuck-it February», ενθαρρύνουν περισσότερο και καλύτερο σεξ, δηλώνοντας πως «η σεξουαλική υγεία είναι υγεία». Lifestyle επιλογές και κοινωνικές αλλαγές επηρεάζουν άμεσα την προσωπική μας ζωή.
Η συζήτηση για τον οργασμό δεν αφορά μόνο την προσωπική ευχαρίστηση. Αγγίζει τις βαθύτερες δομές της κοινωνίας, την ισότητα, την εκπαίδευση και την ψυχική μας υγεία. Πόσο μακριά είμαστε ακόμα από την πλήρη κατανόηση και αποδοχή του; Η απάντηση κρύβεται στην ειλικρίνεια με την οποία θα προσεγγίσουμε αυτό το «τυφλό σημείο».
