Κοζάνη: Ο Έλληνας που φτιάχνει κιθάρες για όλο τον κόσμο
Από την καρδιά της Κοζάνης, οι χειροποίητες κλασικές κιθάρες του Βασίλη Βασιλειάδη ταξιδεύουν σήμερα σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας στα χέρια διάσημων μουσικών. Η πορεία του, που ξεκίνησε το 1982 με οδηγίες από ένα… περιοδικό, αποδεικνύει ότι το πάθος μπορεί να μετατρέψει μια απλή περιέργεια σε διεθνώς αναγνωρισμένη τέχνη.
Ο Βασίλης Βασιλειάδης, ένας από τους κορυφαίους Έλληνες οργανοποιούς, δημιουργεί στο εργαστήριό του αριστουργήματα που ξεχωρίζουν για την αισθητική, τον μοναδικό τους ήχο και την απίστευτη λεπτομέρεια. Η τέχνη του δεν έχει σύνορα, καθώς οι συνεργασίες του εκτείνονται σε τέσσερις μεγάλους οίκους κλασικής κιθάρας σε Σλοβενία, Γερμανία, Γαλλία και Πολωνία, φέρνοντας τις δημιουργίες του σε όλη την Ευρώπη.
Η πρώτη του επαφή με την κατασκευή ξεκίνησε από πολύ νωρίς, φτιάχνοντας τόξα και παιχνίδια. Ο πατέρας του, μελισσοκόμος με ξυλουργικά εργαλεία, του έδωσε το έναυσμα να εξοικειωθεί με το ξύλο. Από ποντιακές λύρες και μπαγλαμαδάκια μέχρι τζουράδες και μπουζούκια, ο Βασιλειάδης μάθαινε να παίζει κάθε όργανο που κατασκεύαζε.
Το 1982, ένα άρθρο στο περιοδικό TaR με τίτλο «Φτιάξ’ την μόνος σου», αποτέλεσε την αποκάλυψη που τον οδήγησε στην πρώτη του κλασική κιθάρα. Παράλληλα με την εργασία του στη ΔΕΗ, δεν σταμάτησε ποτέ να εξελίσσεται. Στα πρώτα χρόνια, οι φίλοι του κιθαρίστες δοκίμαζαν τα όργανα, προσφέροντας πολύτιμη κριτική. Σήμερα, στα 70 του, η εμπειρία του είναι ο καλύτερος κριτής.
Ο Βασίλης Βασιλειάδης, με σπουδές μηχανικού αυτοματισμού, εμβαθύνει στην ακουστική και τη συμπεριφορά των υλικών. Χρησιμοποιεί επιλεγμένα ξύλα και σύγχρονες τεχνικές, με ιδιαίτερη προσοχή στον συντονισμό κάθε τμήματος της κιθάρας. Ακολουθεί πιστά τη φιλοσοφία του Ισπανού κατασκευαστή Ιγκνάσιο Φλέτα, όπου η πλάτη δεν συντονίζεται με το καπάκι, μεγιστοποιώντας έτσι την ποιότητα και τη δύναμη του ήχου.
Κάθε χειροποίητη κιθάρα απαιτεί περίπου ενάμιση μήνα εργασίας, αν και οι ενδιάμεσοι χρόνοι αναμονής του επιτρέπουν να δουλεύει παράλληλα έως και τρία όργανα. Πέρα από τη διεθνή αναγνώριση, οργανοποιός απολαμβάνει να βλέπει το εργαστήριό του να γεμίζει παιδικές φωνές, καθώς τα έξι του εγγόνια, επιστρέφοντας από τη μεγαλούπολη, κάνουν «κατάληψη» και ακολουθούν τα βήματά του.
Η ιστορία του Βασίλη Βασιλειάδη μας υπενθυμίζει τη δύναμη της προσήλωσης και του μεράκι. Ακόμα και σε έναν κόσμο που αλλάζει, η χειροποίητη τέχνη παραμένει ζωντανή, προσφέροντας μοναδικές δημιουργίες και έμπνευση στις επόμενες γενιές.

