Κουρουπός: Μια μουσική Οδύσσεια! Αλήθειες, όνειρα, σκέψεις.
σχετικά άρθρα
Μια εκρηκτική συλλογή κειμένων του Γιώργου Κουρουπού, ενός από τους κορυφαίους σύγχρονους συνθέτες μας, κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Καστανιώτη, φωτίζοντας τέσσερις δεκαετίες μουσικών σκέψεων και οραμάτων. Ο τόμος «Η χαρά της μουσικής», σε επιμέλεια της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, είναι ένα παράθυρο στον κόσμο ενός καλλιτέχνη που βλέπει τη μουσική ως τον φυσικό χώρο της ύπαρξής του.
Από τις ομιλίες του στα «ΝΕΑ» μέχρι τη συνέντευξη για την όπερα «Ελπίς πατρίδος» το 2023, ο Κουρουπός αποκαλύπτει μια σπάνια ευαισθησία και βαθιά γνώση. Κάθε κείμενο, μια αποκάλυψη, αναδεικνύει την ειδική βαρύτητα που δίνει σε κάθε θέμα, από τον Μάνο Χατζιδάκι μέχρι την «Ιλιάδα» και τους μύθους.
Σε ένα γράμμα του προς τη Μελίνα Μερκούρη στις 2 Ιουνίου 1993, ο Κουρουπός οραματίζεται ένα εκπαιδευτικό σύστημα όπου τα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου θα έχουν πρόσβαση σε όλα τα είδη μουσικών οργάνων, από κρουστά και φλογέρες μέχρι πιάνο και συνθεσάιζερ. «Να λείψει επιτέλους αυτή η κοροϊδία των ψευτο-ωδείων, με τα μίζερα πιάνα και τους ανίδεους δασκάλους», γράφει, καλώντας σε ένα «ξύπνημα» για την ποιοτική μουσική παιδεία.
Δεν διστάζει να αναλύσει σε βάθος και μεγάλους δημιουργούς. Στην ομιλία του στη Στοά του Βιβλίου τον Δεκέμβριο του 2009, αναφέρεται στο «Με την πρώτη σταγόνα της βροχής», το μοναδικό τραγούδι που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις πάνω σε ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη. Τονίζει ότι ο Χατζιδάκις, ειδικά με τον «Μεγάλο Ερωτικό» (1972), απέδειξε πως κατείχε όλα τα μέσα για να αναμετρηθεί με τη μεγάλη ποίηση, εντάσσοντας το έργο του στην έντεχνη μουσική. Αυτή η διεισδυτική ματιά στην Art Business της μουσικής είναι χαρακτηριστική του.
Ο Κουρουπός δεν φοβάται να αμφισβητήσει ακόμα και καθιερωμένες αντιλήψεις. Σε άρθρο του στο «Το Βήμα» (30 Δεκεμβρίου 1990), υποστηρίζει πως ο Μότσαρτ δεν υπήρξε «πρωτοποριακός» συνθέτης, αλλά «πρωτότυπος». Το μεγαλείο του, κατά τον Κουρουπό, βρίσκεται στην προσωπική χρήση των κωδίκων, χτίζοντας το άγνωστο από το γνωστό. «Το μυστικό της δημιουργίας του Mozart μάς διαφεύγει πεισματικά», καταλήγει, προβλέποντας ότι «θα το ψάχνουμε για άλλα 200 χρόνια, ακούγοντας πάντοτε -ευτυχώς- Mozart».
Αυτός ο τόμος δεν είναι απλά μια συλλογή κειμένων. Είναι μια πρόσκληση να ανακαλύψουμε ξανά τη «χαρά της μουσικής» μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που την υπηρέτησε με λογική και ευαισθησία. Ένα must-read για όποιον αναζητά την ουσία της τέχνης και την επίδρασή της στην ψυχή μας.
