Η Λάιζα Μινέλι, ανήμερα των 80ών γενεθλίων της, κυκλοφόρησε την πολυαναμενόμενη αυτοβιογραφία της, ένα βιβλίο 525 σελίδων με τίτλο «Kids, Wait Till You Hear This!», μία φράση που παραφράζει τη μητέρα της, Τζούντι Γκάρλαντ. Το έργο αυτό αποτελεί μια γροθιά στο στομάχι του Χόλιγουντ και όλων όσοι πιστεύουν ότι η δόξα και το χρήμα λύνουν τα πάντα στη ζωή, καθώς αποκαλύπτει ένα χάος τραυμάτων και προβληματικών σχέσεων που τη στοίχειωναν από μικρή ηλικία.
σχετικά άρθρα
Ως «παιδί του Χόλιγουντ» και από τους δύο γονείς –της θρυλικής Τζούντι Γκάρλαντ και του εμβληματικού σκηνοθέτη Βιντσέντε Μινέλι– η ζωή της Λάιζα χαρακτηρίστηκε από μια ακρότατα προβληματική σχέση με τη μητέρα της, πολλαπλές εξαρτήσεις, αναγκαστικές παραμονές σε κέντρα αποτοξίνωσης, καταστροφικούς έρωτες, διαγνώσεις εγκεφαλίτιδας, καθίζηση οσφυϊκών σπονδύλων και φθορά ισχίων, που την καθήλωσαν σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Χρειάστηκαν περισσότερα από δέκα χρόνια για να ολοκληρώσει την πρώτη της αυτοβιογραφία, σε συνεργασία με τον τραγουδιστή και πιανίστα Μάικλ Φάινσταϊν, τον πρώην δημοσιογράφο των «Los Angeles Times» Τζος Γκέτλιν και τη βραβευμένη με Πούλιτζερ Χάιντι Εβανς. Τα αποσπάσματα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι σοκαριστικά, ξεκινώντας από τη σχέση της με τη μητέρα της.
«Όταν ζεις πάνω σε ένα σύννεφο, μέσα σε έναν ειδυλλιακό ουρανό, δύσκολα αντιλαμβάνεσαι τις αλλαγές του καιρού», γράφει η Μινέλι. Περιγράφει ένα παιδικό ατύχημα στα πέμπτα της γενέθλια, όπου χτύπησε κατά λάθος το κεφάλι της μητέρας της με την μπότα της, γεγονός που τη γέμισε φόβο και την ανάγκασε να αισθάνεται υπεύθυνη για την προστασία της. Η μητέρα της, θύμα των αφεντικών της βιομηχανίας που τη δηλητηρίαζαν με διεγερτικά και ηρεμιστικά από παιδί, μετέτρεψε τη Λάιζα στα 13 της σε «νοσοκόμα, γιατρό, φαρμακολόγο και ψυχίατρο ταυτόχρονα».
Η σχέση μητέρας-κόρης περιλάμβανε και έντονο ανταγωνισμό. Σε μια παράσταση στο Λονδίνο το 1964, μετά το τραγούδι της Λάιζα, άκουσε τη μητέρα της να ψιθυρίζει στον παραγωγό: «Χάρολντ, βγάλ’ την από τη γ*μένη μου σκηνή». Η Λάιζα χρειάστηκε δεκαετίες για να καταλάβει ότι ο ανταγωνισμός αυτός ήταν στην πραγματικότητα ένα κομπλιμέντο.
Το κεφάλαιο των ερώτων της είναι εξίσου πολυτάραχο, με ιδιαίτερη αναφορά στον Σαρλ Αζναβούρ και τον Πίτερ Άλεν. Με τον Αζναβούρ, παρά την αμοιβαία έλξη, η σχέση τους παρέμεινε σεβαστή στα όρια του γάμου του. Ο γάμος της με τον Πίτερ Άλεν το 1964 κατέρρευσε όταν τον βρήκε στο κρεβάτι με έναν άντρα. Η αποκάλυψη ότι ήταν γκέι την οδήγησε σε ένα νέο τραύμα, παρόμοιο με αυτό της παιδικής της ηλικίας, μέχρι που ο Πίτερ τη βοήθησε να αποδεχτεί την πραγματικότητα.
Η αυτοβιογραφία συνεχίζει με αναφορές στις σχέσεις της με τον Ντέζι Αρνάζ Τζούνιορ, τον Πίτερ Σέλερς, τον Μάρτιν Σκορσέζε, τους γάμους της, τις αποβολές, και τις αδιάκοπες μάχες με τον αλκοολισμό και τα φάρμακα. Στα τελευταία κεφάλαια, η Λάιζα δηλώνει νηφάλια επί 11 χρόνια και αγκαλιάζει τα γεράματά της ως ευλογία. «Το μόνο που επιθυμούσα περισσότερο μεγαλώνοντας, ήταν να μπορώ -για πρώτη φορά πραγματικά- να επιλέξω πώς θα ζήσω τη ζωή μου. Τώρα μπορώ.»
Δεν παραλείπει να αναφερθεί στην «άβολη» στιγμή με τη Lady Gaga στα Όσκαρ του 2022, όταν της επεβλήθη να εμφανιστεί σε αναπηρικό αμαξίδιο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαβάσει το teleprompter και να μπερδέψει τα λόγια της. Η Λάιζα υποστηρίζει πως η Lady Gaga το γνώριζε και η δήλωσή της «είμαι εδώ για σένα» ήταν προσχεδιασμένη. Πιστή στη συμβουλή των γονιών της «να παραμένεις ευγενική σε στιγμές έντονου στρες», της είπε απλά «είμαι μεγάλη θαυμάστριά σου» στα παρασκήνια.
