Εξαγωγικές πιστώσεις: Ο κρυφός μοχλός της ενεργειακής μετάβασης

Οι οργανισμοί εξαγωγικών πιστώσεων χρηματοδοτούν κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, αλλά συνεχίζουν να στηρίζουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άνθρακα.

Εξαγωγικές πιστώσεις: Ο κρυφός μοχλός της ενεργειακής μετάβασης
Οι εξαγωγικές πιστώσεις μπορούν να επιταχύνουν ή να καθυστερήσουν την ενεργειακή μετάβαση.
Ο αθέατος χρηματοδότης της ενέργειας

Οι οργανισμοί εξαγωγικών πιστώσεων επηρεάζουν βαθιά την παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση, αν και πολλοί τους βλέπουν ως τεχνικά εργαλεία εμπορίου. Συγκεκριμένα, ερευνητές ανέλυσαν 921 ενεργειακές συμφωνίες από 31 χώρες για την περίοδο 2013-2023 και κατέγραψαν τον ρόλο τους σε ορυκτά καύσιμα και ανανεώσιμες πηγές.

σχετικά άρθρα

Οι οργανισμοί αυτοί παρέχουν κρατικά δάνεια, εγγυήσεις και ασφάλειες σε εθνικούς εξαγωγείς. Έτσι, μπορούν να μειώσουν το ρίσκο μεγάλων έργων και να κατευθύνουν κεφάλαια είτε προς καθαρή ενέργεια είτε προς παλιές υποδομές άνθρακα.

Η αργή στροφή στις ΑΠΕ

Η έρευνα δείχνει ότι οι εξαγωγικές πιστώσεις κινούνται σταδιακά προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το 2013, οι ΑΠΕ έλαβαν μόλις 9% των ενεργειακών δεσμεύσεων, ενώ το 2023 ξεπέρασαν το 40%.

Ωστόσο, το συνολικό ποσό που πηγαίνει σε ορυκτά καύσιμα παραμένει υψηλό. Παράλληλα, πετρέλαιο και φυσικό αέριο εξακολουθούν να κυριαρχούν σε πολλά χαρτοφυλάκια, κυρίως σε έργα παραγωγής, μεταφοράς και υποδομών.

Η διαφορά ανάμεσα στις χώρες

Ορισμένοι ευρωπαϊκοί οργανισμοί έχουν ενσωματώσει πιο καθαρούς κλιματικούς στόχους στις εντολές τους. Από την άλλη, οργανισμοί σε Ιαπωνία, Νότια Κορέα και Κίνα συνεχίζουν να στηρίζουν υποδομές ορυκτών καυσίμων, σύμφωνα με την ανάλυση.

Η χρηματοδότηση άνθρακα έχει μειωθεί έντονα στις χώρες του ΟΟΣΑ, μετά την υιοθέτηση διεθνών περιορισμών. Ωστόσο, ορισμένες χώρες εκτός ΟΟΣΑ συνεχίζουν να χρηματοδοτούν έργα άνθρακα, κυρίως σε αναδυόμενες οικονομίες.

Το κενό στις αναπτυσσόμενες οικονομίες

Οι επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές, με στήριξη εξαγωγικών πιστώσεων, συγκεντρώνονται κυρίως σε χώρες υψηλού εισοδήματος. Συνεπώς, οι αναπτυσσόμενες χώρες, όπου η καθαρή ενέργεια έχει μεγάλη ανάγκη κεφαλαίων, λαμβάνουν μικρότερη στήριξη.

Το υψηλό κόστος κεφαλαίου, οι πολιτικοί κίνδυνοι και η απουσία ισχυρών κινήτρων περιορίζουν τις επενδύσεις. Για παράδειγμα, οι οργανισμοί μπορούν να βοηθήσουν με φθηνότερα δάνεια και εγγυήσεις για έργα ΑΠΕ σε αγορές υψηλότερου ρίσκου.

Το στοίχημα της μεταρρύθμισης

Οι ερευνητές προτείνουν τρεις κινήσεις: νέες εντολές με κλιματικούς στόχους, διεθνείς κανόνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο και καλύτερη χρηματοδότηση για αναπτυσσόμενες χώρες. Επιπλέον, ζητούν ισχυρότερο συντονισμό, επειδή όταν ένας οργανισμός αποσύρεται από τα ορυκτά καύσιμα, άλλος μπορεί να καλύψει το κενό.

Τέλος, οι εξαγωγικές πιστώσεις μπορούν να γίνουν ισχυρό εργαλείο απανθρακοποίησης, αν οι κυβερνήσεις αλλάξουν καθαρά τις εντολές τους. Χωρίς δεσμευτικούς κανόνες, όμως, οι ίδιοι θεσμοί μπορούν να καθυστερήσουν τη μετάβαση που υποτίθεται ότι πρέπει να στηρίξουν.

Επικοινωνία: Επικοινωνία: Για σχόλια, επιπρόσθετες πληροφορίες ή επικοινωνία, επικοινωνήστε με τον Κώστα Καστανάκη στο kostaskastanakis@gmail.com, στο X, στο Facebook ή στο TikTok.