Ακρίβεια: Η νέα παρέμβαση της κυβέρνησης περνάει;
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα την «Εθνική Πρωτοβουλία Μείωσης Τιμών», παρουσιάζοντάς την ως μια «οργανωμένη και μετρήσιμη παρέμβαση» με μειώσεις έως 9,5% σε 1.740 κωδικούς προϊόντων. Ωστόσο, η αντίδραση των πολιτών ήταν κυρίως καχύποπτη, και όχι άδικα, αφού η ελληνική εμπειρία έχει διδάξει σκληρά μαθήματα.
Έχουμε δει επανειλημμένα μεγάλες επιχειρήσεις να αυξάνουν τις τιμές λίγο πριν εφαρμόσουν υποτιθέμενες εκπτώσεις, μειώσεις ή «καλάθια». Επιπλέον, τα μέτρα συχνά αφήνουν τις μεγάλες αλυσίδες σουπερμάρκετ να αποφασίζουν ποιες μειώσεις θα κάνουν, σε ποια προϊόντα και για πόσο διάστημα.
Δεν είναι τυχαίο ότι τον Αύγουστο ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 3,7%, ξεπερνώντας τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Αυτό συνέβη ακριβώς την περίοδο που υποτίθεται πως απολαμβάναμε το «πάγωμα» των τιμών και ενώ ετοιμαζόταν η νέα, πολυδιαφημισμένη κυβερνητική παρέμβαση.
Αυτό το επαναλαμβανόμενο μοτίβο – μεγαλεπήβολες ανακοινώσεις, αισιόδοξα ποσοστά και μια πραγματικότητα που διαψεύδει τις προσδοκίες – δημιουργεί μια δικαιολογημένη δυσπιστία. Η καχυποψία δεν είναι αρνητισμός, είναι μια υγιής αντίδραση απέναντι σε ένα σκηνικό που έχει επαναληφθεί πολλές φορές.
Ο πολίτης δεν κρατά σημειώσεις για το ακριβές ποσοστό, τον υπουργό που το ανακοίνωσε ή την ημερομηνία εφαρμογής ενός μέτρου. Αυτές οι τεχνικές λεπτομέρειες ξεχνιούνται, καθώς δεν αγγίζουν άμεσα την καθημερινότητά του.
Αυτό που δεν ξεχνάει ποτέ, όμως, είναι η αίσθηση στο ταμείο. Κανείς δεν ξεχνά το βάρος του οικογενειακού προϋπολογισμού, ανεξάρτητα από το τι λένε τα τηλεοπτικά πάνελ ή οι ετικέτες για «μειώσεις». Αυτή η μνήμη είναι βιωματική, όχι στατιστική. Διαμορφώνεται μέσα στην καθημερινή μάχη της επιβίωσης, όχι στην τηλεόραση.
Και αυτή ακριβώς η μνήμη καθορίζει τελικά αν μια πολιτική κρίνεται αξιόπιστη ή αν απλώς προστίθεται στη μακρά λίστα των προηγούμενων μέτρων που δεν έφεραν ουσιαστική αλλαγή. Μια πολιτική δεν αρκεί να δείχνει σωστή στα χαρτιά. Πρέπει να επιβιώνει στη συνείδηση του κόσμου και, μέχρι στιγμής, αυτή τη δοκιμασία δεν την περνάει. Τι θα κάνετε, λοιπόν, όταν το ταμείο μιλήσει ξανά;
