Η Ισπανία διαγράφει τον δικό της δρόμο στο Παγκόσμιο Κύπελλο
Η εκκίνηση του Μουντιάλ στις 11 Ιουνίου είχε συνοδευτεί από συζητήσεις για την πιθανότητα νίκης της Γαλλίας και τις πιθανές δηλώσεις του Κιλιάν Εμπαπέ, παρόμοιες με την έκκλησή του του 2024 προς τους συμπατριώτες του να μην ψηφίσουν ακραίες πολιτικές δυνάμεις. Το σενάριο αυτό δεν επιβεβαιώθηκε, καθώς η Γαλλία αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την Ισπανία.
σχετικά άρθρα
Η πορεία της Γαλλίας στο τουρνουά συνδέθηκε με τις εσωτερικές προκλήσεις της χώρας, όπως οι διαμαρτυρίες για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης και η άνοδος ακροδεξιών τάσεων στην Πολιτική σκηνή. Ενδεχόμενη κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα είχε θεωρηθεί από ορισμένους ως ασύμβατη με την τρέχουσα κοινωνικοπολιτική κατάσταση.
Αντίστοιχοι προβληματισμοί εκφράστηκαν και για την Αργεντινή. Κατά τη διάρκεια του αγώνα με την Αγγλία, υπήρξαν αποδοκιμασίες κατά του αγγλικού ύμνου και συνθήματα που επικρίθηκαν. Επιπλέον, ένα πανό που ξετύλιξαν παίκτες με τη φράση «Οι Μαλβίνες ανήκουν στην Αργεντινή» χαρακτηρίστηκε ως αναχρονιστικό. Στον αντίποδα, ο Λιονέλ Μέσι, κεντρικός παίκτης του φετινού Μουντιάλ, έχει διατηρήσει σε γενικές γραμμές ουδέτερη στάση σε πολιτικά ζητήματα, με ελάχιστες εξαιρέσεις το 2020, όταν δήλωσε ότι «τα πολιτικά κόμματα μοιάζουν με τις ποδοσφαιρικές ομάδες» και αναφέρθηκε στην ανισότητα ως ένα από τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.
Και η Αγγλία παρουσίασε μια εικόνα που προβλημάτισε, υπερασπιζόμενη με δυσκολία το μοναδικό της γκολ. Οι φιλελεύθεροι κύκλοι της χώρας εναποθέτουν πλέον τις ελπίδες τους στον πρωθυπουργό Άντι Μπέρναμ, ο οποίος, σύμφωνα με τους Financial Times, ξεχωρίζει στην κατανόηση του ποδοσφαίρου, την ώρα που ο Φάρατζ ενισχύει την πολιτική του επιρροή.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ισπανία, με παίκτες όπως ο Λαμίν Γιαμάλ και υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, αναδεικνύεται ως μια ξεχωριστή περίπτωση. Η χώρα, η οποία έχει δεχθεί επικρίσεις από προσωπικότητες όπως ο Χαβιέρ Μιλέι και ο Ντόναλντ Τραμπ, επιδιώκει να αναδείξει ένα «ισπανικό μοντέλο» που δεν περιορίζεται στην οικονομία, την αντιμετώπιση συγκεκριμένων πολιτικών τάσεων ή τη διαχείριση της μετανάστευσης, αλλά επεκτείνεται και στον αθλητισμό. Ο Πέδρο Σάντσεθ, αν και απών από το γήπεδο, αναμένεται να χαιρετίσει έναν ενδεχόμενο θρίαμβο, τον οποίο πολλοί θεωρούν σημαντικό και για τις συζητήσεις γύρω από ζητήματα που αφορούν τον ίδιο και το περιβάλλον του. Η επιτυχία αυτή θα ενίσχυε την άποψη ότι ο «ισπανικός δρόμος» έχει εφαρμογή και στο ποδόσφαιρο.
