Η Κίνα ανοίγει το κρατικό ταμείο των 82 δισ.
Το Πεκίνο ενεργοποιεί αχρησιμοποίητα περιθώρια δανεισμού για να κρατήσει όρθια την οικονομία και τις τοπικές κυβερνήσεις.
The news
σχετικά άρθρα
Η κινεζική κυβέρνηση ανακοίνωσε την αξιοποίηση 550 δισ. γουάν, περίπου 82 δισ. δολαρίων, από διαθέσιμα περιθώρια κρατικού δανεισμού για τη στήριξη της οικονομικής δραστηριότητας.
Από αυτά, 300 δισ. γουάν θα κατευθυνθούν στις καθημερινές λειτουργικές ανάγκες τοπικών διοικήσεων, ενώ τα υπόλοιπα θα χρηματοδοτήσουν υποδομές.
Το μέτρο επιχειρεί να διατηρήσει τον στόχο ανάπτυξης 4,5%-5% για το 2026, σε μια περίοδο αδύναμης εσωτερικής κατανάλωσης και συνεχιζόμενων πιέσεων στην αγορά ακινήτων.
The backstage
Η μεγαλύτερη είδηση δεν είναι το ποσό. Είναι το γεγονός ότι το Πεκίνο αναγκάζεται να χρηματοδοτήσει την καθημερινή λειτουργία των τοπικών διοικήσεων.
Αυτό αποκαλύπτει τις βαθύτερες επιπτώσεις της κρίσης των ακινήτων. Για πολλά χρόνια, οι κινεζικές τοπικές κυβερνήσεις στηρίζονταν σε έσοδα από παραχωρήσεις γης και στην ανάπτυξη νέων κατασκευαστικών έργων.
Η πτώση της αγοράς ακινήτων περιόρισε αυτά τα έσοδα, ενώ οι υποχρεώσεις τους παρέμειναν μεγάλες.
Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη και εάν οι εξαγωγές τεχνολογίας και βιομηχανικών προϊόντων συνεχίσουν να ενισχύονται, τα σχετικά οφέλη δεν κατανέμονται ομοιόμορφα στην κινεζική οικονομία.
Οι περιφέρειες που εξαρτώνται από την οικοδομή, τις υπηρεσίες και τις δημόσιες επενδύσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Με τη σημερινή απόφαση, η κεντρική κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει τον κίνδυνο μιας δημοσιονομικής ασφυξίας σε τοπικό επίπεδο.
Υπάρχει, όμως, μια πολιτική διάσταση. Η χρηματοδότηση των τοπικών αρχών ενισχύει τον έλεγχο του κεντρικού κράτους πάνω στις περιφερειακές οικονομικές αποφάσεις.
Αν η ανάκαμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης καθυστερήσει, η Κίνα μπορεί να χρειαστεί να επαναλάβει τέτοιες παρεμβάσεις.
Το μήνυμα προς τις αγορές είναι καθησυχαστικό για τη βραχυπρόθεσμη ανάπτυξη. Για τη μακροπρόθεσμη προοπτική, όμως, παραμένει μια δύσκολη ερώτηση: πόσο μπορεί να στηρίζει το κράτος μια οικονομία που εξακολουθεί να δυσκολεύεται να δημιουργήσει δική της εσωτερική ζήτηση;
